riennahera

The Power Is Yours

2012-02-16T18:30:00.001Z

coat handed down from my boyfriend's mum, Primark dress, hat by my Mum, Topshop shoes

Photos by Ell and me

Zawsze uważałam, że pierścień z sercem był najbardziej obciachowym spośród pierścieni mocy danym Planetarianom. Teraz myślę, że możliwość przywoływania zwierzątek jest w sumie czadowa, chociaż zamiast pierścienia z wyskakującym z niego promieniem, zmieniającym się w dziwacznego niebieskiego faceta w obcisłych gaciach, wystarczy zwykła buła ze sklepu. Ta sama moc, minimum obciachu. Ptaki tańczyły jak im zagrałam.

PS Zwróćcie uwagę na Megaczapę autorstwa mojej Mamy.

I don't even need your love czyli post antywalentynkowy

2012-02-14T17:30:00.002Z

Od dłuższego czasu męczy mnie wszechobecność miłości w wydaniu medialno-artystycznym. W telegraficznym skrócie chodzi o to, że większość tekstów w większości gatunków muzycznych (przyznam, nie słucham hip hopu i kilku innych) mniej lub bardziej intensywnie eksploatuje ten, i wyłącznie ten temat. Stacje radiowe, których przymusowo muszę słuchać w pracy, nadają na zmianę jakieś 20-30 utworów, z których 95% zawiera 'I love you', 'I want you', 'I wanna be with you', chociaż czasy świetności The Kelly Family mamy dawno za sobą.

Oczywiście rozumiem, że jest to jedna z najważniejszych spraw w życiu człowieka. Rozumiem to całą swoją neurotyczną i skupioną głównie na życiu prywatnym osobą. I nie, nie jestem zgorzkniałym singlem, którego nikt nie chce i który zazdrości Rihannie czy innej Beyonce, że ją ktoś pokochał. Mam swojego długoletniego solmejta, normalnie Pana Darcy, Mr Biga i Johna Smitha w jednym, latają nad nami gołąbki i inne ptaszęcia, a małe sarenki przynoszą nam w pyszczkach czekoladowe serduszka. Ale ile można jeść budyń? Są inne interesujące, uniwersalne i ekscytujące sprawy w życiu. Poza tym, jako rzecze jeden z najbardziej wyeksploatowanych tekstów wszechczasów, miłość nie szuka poklasku.

Podsumowując, z okazji 14 lutego przedstawiam 7 wykonawców z mojego iPoda, którzy śpiewają głównie nie o miłości. Próbowałam znaleźć czternastu, ale po prostu się nie dało. A więc czternaście podzielić przez dwa. Do posłuchania dziś wieczorem dla wszystkich tych, którym czerwone serduszka i różowe ptaszyny wydają się obmierzłe. Liczę też na Wasze wskazówki, może razem nazbieramy 14.

1. Nick Cave, zwłaszcza jego znamienity album 'Murder Ballads' zawierający piosenki o zabijaniu ludzi i zwierząt. Szczególnie polecam Curse of Millhaven, ale cały album jest wyśmienity (miałam polecić Song of Joy, ale w sumie jest nudne, jeśli nie lubi się klimatu ;).
2. Marina And The Diamonds - piosenki o fobiach i paranojach oraz pułapkach sławy. Niezłe jest Fear and Loathing z nowego albumu.
3. Dethclock - fikcyjny zespół grający brutalne kawałki o śmierci, podatkach, kawie i innych rozczarowaniach. Dethharmonic to miód na moje serce.
4. Current 93, jeden z moich ulubionych zespołów, w którym to uwielbieniu pozostaję nierozumiana przez otoczenie. O Bogu, Lucyferze i apokalipsie z dużą dawką filozofii, od czasu do czasu o koniach, lasach i polach, głównie jednak o apokalipsie.
5. Tenacious D - twórcy (hołdu dla) najlepszej piosenki na świecie. Chyba nie trzeba przedstawiać.
6. Iron Maiden - trudno znaleźć jednoznaczną kategorię dla ich tekstów. Dość, że od lat są legendą. Najbardziej lubię Dance of Death.
7. Lao Che są mistrzami intertekstualności, a ich album Gusła to spełnienie marzeń mojej zakochanej w średniowieczu osoby. Nie potrafię wybrać ulubionego utworu.

Dla dopełnienia efektu znudzenia świergoleniem o miłości, ilustracja przedstawiająca znudzone dziewczę, wykonana przez znudzoną szesnastoletnią mnie.

Real men

2012-02-12T19:29:00.002Z

Topshop dress, Office shoes, vintage jacket, Primark cardigan

Photos by Ell and me

Ostatnimi czasy w niemal wszystkich sklepach bardziej podobają mi się ubrania na dziale męskim. Oczywiście od czasu do czasu lubię pastele, koronki w kolorze majtkowym i inne fiubździe kwiatkowe. Zdaję sobie sprawę, że jedyne co się teraz liczy to nowy sezon i wszystko z sezonu poprzedniego jest już passe, ale lubię kupować ubrania, które założę teraz i zaraz. Nie chcę czekać dwa miesiące, zanim będę mogła wbić się w nową kieckę i nie będę chodzić w peep toes po śniegu. Nie i już, taki ze mnie buntownik. Kończy się na tym, że wzdycham do ubrań z działów męskich ( we wszystkich tonach brązu, szarości, granatu i innych głębokich i ciemnych barw), z których rzeczy nigdy nie leżą dobrze na moich szerokich biodrach i zauważalnych piersiach, a na dziale damskim nie jestem w stanie sobie kupić nic, chociaż bardzo się staram. Życie to horror.

Pozostawiam Cię, Drogi Czytelniku, ze zdjęciami w tonacjach z działu męskiego i miła piosnką.

TORI AMOS : Real Men

Wiosno napie...no chodź już!

2012-02-11T18:02:00.002Z

Siedzę na schodach jak pupa wołowa i czekam na wiosnę.

I so cannot wait for the spring to come.

Photos by Ell and me

Now that's what I call decay decline and hard times.
Hard times, very hard times, Mr. Lindsay,
Hard times and winter so croool: you have stopped my watch
At the stroke of three and call for the police
But there's a time for tea and a time for expiring
And the notice to quit is in the post:
And you should know: your little cow and calf is gonna die

CURRENT 93 : Hypnagogue IV

The North West Passage

2012-02-08T19:30:00.003Z

Topshop shoes and coat, thrifted hat and bag, jumper from swap, River Island skirt

Photos by Ell
Edit by Panna Lemoniada and me

Mam wrażenie, że ten sweter zyskał ostatnio jakąś tajemną moc. Weszłam w jego posiadanie podczas swapu, który organizowałam w zeszłym roku na uniwersytecie. Przyniósł go przemiły młodzieniec, oznajmiając, że babcia produkuje je w ilościach przekraczających jego potrzeby (coś jak swetry Weasleyów w Harrym Potterze) i chętnie odda go nawet za darmo. Od tamtego czasu miałam go na sobie tylko raz, przez długi, długi czas nie czułam do niego specjalnej miłości. Aż do ostatniej niedzieli. Od czterech dni mogłabym chodzić/jeść/spać tylko w nim, mam na niego tysiąc pomysłów i inne ubrania mogłyby nie istnieć. Tak znienacka. Mam nadzieję, że Pani Babcia jest cała i zdrowa i to nie jej duch bawi się ze mną w 'Poltergeista'. Może to w sumie żadna tajemnica, tylko po prostu zima, bo jest tak ciepły, że w nim i futrzanej czapie mogłabym sama na piechotę (po lodzie;) przemierzyć Przejście Północno-Zachodnie. Franklin powinien był poprosić swoją babcię o taki sweter.

(Sorasy, nie jestem fanką modnej muzy. Jestem fanką muzy, która wywołuje we mnie UCZUCIA)

STAN ROGERS: North West Passage

PS Już tylko kilka dni do końca głosowania!

hiena cmentarna

2012-02-05T18:20:00.003Z

thrifted coat and bags, Topshop dress and shoes, H&M fux fur collar, Internacionale necklace

Photos by Lindsay Conn
Edit by Panna Lemoniada

Ktoś kiedyś powiedział (nie mam pojęcia kto, będę wdzięczna za podpowiedź), żeby każdego dnia robić jedną rzecz, która nas przeraża. Zawsze uważałam, że zdjęcia szafiarskie na cmentarzu w najlepszym razie balansują na granicy dobrego smaku, zwykle jednak są po prostu nie na miejscu. Szczególnie zdjęcia w stylu 'wyginam śmiało ciało na grobie babci', które zwłaszcza młodziutkim szafiarkom przydarzały się w okolicach pierwszego listopada. Jedyną osobą, w której przypadku taka lokalizacja mi nie przeszkadzała była przeurocza Liebemarlene. Artystyczna wizja nie przemawiała do mnie nawet w przypadku słynnego postu Pandory.

Zdjęć na cmentarzu nie planowałam. Znalazłam się wczoraj z koleżanką na londyńskiej Church Street, wszędzie tłumy, więc Lindsay zaproponowała przeniesienie się z aparatem na piękny, zabytkowy cmentarz po drugiej stronie ulicy. Pomysł był dla mnie przerażający, więc musiałam spróbować. Szczerze mówiąc nie jestem pewna czy mi wyszło. Starałam się jak najmniej wyginać i zachowywać godnie. Ale wciąż nie wiem. Mam pewien niesmak.

Zapraszam do dyskusji, czy cmentarz jakkolwiek nadaje się do tego typu zdjęć. Z góry przepraszam, jeśli kogoś uraziłam tym eksperymentem. Krytykę przyjmę na swą wątłą klatę.

The Return of the Ninja

2012-02-02T17:37:00.001Z

Ninja powrócił w dwóch znakomitych odsłonach. W moim domu trwa spór, która odsłona jest najlepsza. Materiał zapoznawczy:

Ell poleca / Ell's favourite:

Ja polecam / Yours truly's favourite:

Sednem reklam z ninja jest satyra na dzielnicę West End w Glasgow, w której (jak większość studentów University of Glasgow) miałam przyjemność mieszkać przez pięć lat studiów. Jest to najpiękniejsza i najbardziej klimatyczna część miasta i zarazem, jak można się spodziewać, najbardziej pretensjonalna i hipsterska.

Pomożecie rozwiązać spór, kto rządzi? Rozprawa koleżanki Laury na temat sztuki czy też może genialna gra aktorska młodego Munro, który karmi łabędzie brioszkami? :)

English: The Ninja is back in two excellent video's. In my household there is now a conflict between my boyfriend who is a fan of Laura's artistic views and me as I appreciate young Munro's perfomance and his love for swans more. Help us decide which is better! :)

The whole idea is based on a satire on Glasgow's West End. It is definitely the prettiest and most artistic part of the city and at the same time, as one can expect, the most pretentious one with the highest number of hipsters per square mile. I should know, I've lived there for five years (as do most University of glasgow students) ;)

Han Solo na krańcu gwiazd

2012-02-01T18:22:00.003Z

vintage sheepskin jacket, ASOS dress, Internacionale necklace, Topshop shoes

Photos by Ell and me

Nigdy nie będziesz wziętą fashionistką, jeśli nie podoba Ci się Anna Dello Russo. No ale nie podoba mi się i już. Albo raczej nie ma w niej czegoś, co mogłoby mnie zainspirować. Jak już wspominałam, ubieram się tematycznie, tematem jest postać, którą jestem/chcę być/czuję się danego dnia. Nigdy nie czuję się jak dziwna starszawa pani z wisienkami na głowie. Z tego względu większą inspiracją niż ikony mody jest dla mnie na przykład Han Solo. Są dni, kiedy czuję się jak kosmiczny przemytnik, są też dni, kiedy mam wrażenie, że jestem zamrożona w karbonicie i wiszę na ścianie w pałacu Jabby (głownie w godzinach 9-17 w dni powszednie).

Chcę przez to powiedzieć, że tak naprawdę nie do końca inspiruje mnie tylko wygląd osoby. Han Solo jest kapitanem statku kosmicznego, bohaterem rebelii, łajdakiem i w ogóle. Czyli przeżywa PRZYGODY. Może Anna Dello Russo też przeżywa przygody, mam jednak wrażenie, że są nieco mniej fascynujące. Kiedy ubieram się rano nie chcę wyglądać jak milion dolarów. Wolę wyglądać, jakbym mogła ukraść te milion dolarów.

To powiedziawszy prezentuję strój pod tytułem 'Han Solo zabiera księżniczkę Leię na wycieczkę, pożycza jej kurtkę, a potem atakuje ich stado kosmicznych wiewiórek'. Lokacja nie byle jaka, bo w okolicach zerowego południka w Greenwich.

English: You cannot be a real fashionista if you are not inspired by Anna Dello Russo. But alas, she does not inspire me at all. As mentioned before, I dress accordingly to what character do I feel like on a day. I never ever feel like a weird woman in her fifties with cherries on her head. I quite often though feel like, let's say, Han Solo. There are days when I feel like a scoundrel from a galaxy far, far away, sometimes I also feel like I am frozen in a carbonite on the wall of Jabba's palace (working 9 to 5, you know ;).

What I want to say is that it is not always the outfit that inspires me but rather the adventures of the character. Han Solo is a space captain, a rebel hero, awesome smuggler and so on. I bet Anna Dello Russo has some kind of adventures too but they are nowhere near as cool as Solo's. I do not want to look like million dollars, I want to look like I could steal that million.

Today I present outfit for Han Solo and princess Leia's trip far away. She then gets cold and borrows his jacket, moment before they are attacked by the space squirrels. Photos taken in Greenwich.

I'm cold and I am shamed lying naked on the floor

2012-01-28T19:09:00.005Z

thrifted hat and cardigan, Topshot coat, Levi's tshirt, Primark leggings

Photos by Ell and me

Zawsze myślałam, że to taka głupia kokieteria, kiedy słynne fashionistki twierdzą, że ubierają się w to, co podniosą z podłogi i co akurat jest czyste. Ale teraz wierzę im na słowo, wierzę z całego serca, bo mam to samo. Może głównie dlatego, że po prostu większość moich ubrań od dłuższego czasu znajduje się na podłodze zamiast w szafie. Nad czym ubolewam. Ale jeśli mam wybrać sprzątanie i kamienie wewnętrznego lenia zawsze, ale to zawsze, wybiorę lenia.
Ale szukajmy pozytywnych wartości w życiu codziennym, z siedmiu grzechów głównych dwa są mi jeszcze (na razie) obce ;)

(przypominam, że proszę o głosy)

English: I always thought that these amazing fashionistas are being silly and ridiculous saying thet they were what they pick up from the floor. Not anymore. Since I am too lazy to do any cleaning whatsoever, most of my clothes reside permanently on the floor. I am not proud of this but when facing the choice of cleaning or spending some quality time with my bed I always, always choose the second option.
Looking at the bright side, there are still two deadly sins that are not known or practiced by me. Could be worse ;)

(please remember to vote)

La Rive Gauche

2012-01-25T19:05:00.001Z

Topshop coat, Primark T-shirt and heels, Zara trousers, Internacionale necklace, Cielak

Photos by Ell and me

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że nie jest mi przeznaczony minimalizm i nigdy nie będę dostojna jak Oliwiora.
Próbowałam osiągnąć efekt w stylu tych wszystkich francuskich ślicznotek z lat sześćdziesiątych czy innych sarnich Birkin, La Rive Gauche, Godardów i innych takich. Po czym zerwał się wiatr i wyszedł mi najwyżej zawiany dandys-marynarz wracający nad ranem z picia w mrocznych portowych dokach. Niechybnie wola nieba.
To ja już chyba wrócę do swoich kwiatków, Kiziaków i innych fiubździów. Ale przynajmniej próbowałam wyglądać poważnie.

Company Style Insider

2012-01-24T20:03:00.000Z

Drodzy Czytelnicy,

Biorę udział w konkursie brytyjskiego magazynu Company. Główną nagrodą jest pojawienie się na jego łamach w profesjonalnej sesji. Wybranych zostanie 13 dziewcząt, w tym jedna na podstawie kliknięć 'lubię to' na facebooku. Byłabym bardzo wdzięczna za Waszą pomoc. I Waszych przyjaciół, rodzin i znajomych ;)

Można głosować tutaj.

English: Dear Readers,

I am taking part in the Company Style Insider contest. 13 winners will be featured as models in the magazine. I would be very glad if you could help me (and maybe involve other people too? ;)

You can vote here.

hipsters and ninjas

2012-01-23T18:33:00.001Z

Prawdziwa przyjaźń nie zdarza się często. Jeśli ktoś na moje stwierdzenie, że zawsze marzyłam o byciu w zespole w ciągu godziny kompletuje ekipę, a potem przez prawie dwa miesiące uczęszcza na próby, żebym mogła wystąpić chociaż ten jeden raz przed przeprowadzką z Glasgow, to znak, że coś się dzieje. Jeśli to nie jest przyjaźń, to nie wiem, co nią jest. Dla tych ludzi mogę NAWET zamieścić na blogu ich filmik z ninja kopiącym w twarz hipstera (nie zaprzeczam, sprawia mi przyjemność patrzenie, jak mój były współlokator, który nie mył po sobie naczyń, dostaje w mordę). Jeśli to nie jest poświęcenie to nie wiem co nim jest ;) No to voilà!

English: Friendship is rare. When you say you always wanted to be in a band and someone forms a band within an hour and attends band practices for almost two months so I can perform just once before I move out from Glasgow, you can be pretty sure they are a friend. For these people I can even make the ULTIMATE sacrifice and put their very random ninja vs hipster video on my blog (though it is a kind of guilty pleasure to see my old flatmate who used to have major problems with cleaning his dishes being kicked by a ninja, sorry Stephen :>). So voilà!

Brave.

2012-01-22T16:42:00.003Z

The ancients spoke of it. It is the heart of this fierce land. It is carried in the wind. Born of our legends. And when we are put to the test it is one thing we must always be.

Primark dress, thrifted scarf, Topshop shoes, necklace from my Grandma

Photos by Ell and me

If you had a chance to change your fate, would you?

Post inspirowany nieco filmem 'Brave', którego nie mogę się doczekać, oraz Szkocją. Nieraz byłam pytana czy tęsknię za Polską. Tęsknię za rodziną, przyjaciółmi z Polski i pewnymi miejscami nieopodal mojego domu, ale nie za Polską jako taką. Za Szkocją tęsknię niemal codziennie.

English: A tribute to 'Brave' which I cannot wait for as well as to my beloved Scotland. I am often asked if I miss Poland. I miss my family, friends and some places close to where I live, but not Poland as such. But I miss Scotland every single day.

studium mordy i cielak

2012-01-19T17:30:00.003Z

H&M faux fur collar, coat handed down by my boyfriend's mum, Zara dress handed down by a friend, Topshop shoes, cielak

Photos by Ell and me

Jestem w okresie przejściowym, w którym jeszcze łasi się tu i ówdzie Kiziak, ale już wychylają się spod futra kwiatki. Daje to efekt końcowy na starego hipisa, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że zarówno sukienka jak i sztuczne futerko są po kimś.

Okres przejściowy skutkuje też lekkim przemęczeniem materiału. Pewna swojego szafiarskiego doświadczenia strzeliłam takie szałowe pozy, że właściwie tylko zbliżenia nadają się do pokazania światu. Nazwijmy to więc studium mordy o zachodzie słońca.

I na koniec mam zaszczyt przedstawić Wam Cielaka, czyli nową torbę. Dochodzę do wniosku, że nie jestem ani wielbicielką toreb, ani butów. Jak mam ich za dużo, to o nich zapominam. Znacznie bardziej wolę mieć kilka ulubionych toreb/par butów i nosić je póki nie umrą śmiercią naturalną. Do niedawna moim stałym towarzyszem była wielka czarna torba, została ona zastąpiona przez Cielę, które jest prezentem gwiazdkowym od Ell(imilial)a. Cielę ma na klapie cielakowe futerko i ogólnie jest miłe i kochane. Zapoznajcie się, bo będzie go tutaj DUŻO ;)

Birds the Giveaway - WYNIKI

2012-01-16T19:43:00.001Z

Tako rzecze Cyc Królewski (przepraszam za niski poziom żartu, ale musiałam): "Ptasiory wędrują do onomatopeicznej bardki o mailu jagienkazbagienka@poczta.onet.pl, gangsta-ptaka wrawrawra@gazeta.pl, a nagroda specjalna wymuszona przez Zyzę do ädchen bez ptaszka."

Cyc Królewski skontaktuje się z Wami mailowo. Gratulacje!

English: The Royal Tit decided that the winners are jagienkazbagienka@poczta.onet.pl, wrawrawra@gazeta.pl, and the special Zyza's price goes to ädchen. Thanks for taking part!

Jak wyleczyć kompleksy?

2012-01-15T17:30:00.003Z

Topshop coat and shoes, Romwe dress, thrifted bag

Photos by Ell, edit by Panna Lemoniada & Paweł Kolankowski

Próbowałam napisać dzisiaj inteligentny tekst o radzeniu sobie z kompleksami, zawierający sporą dozę mądrości życiowych. Niestety intelekt niedomaga, przy trzeciej próbie napisania całości od nowa poległam, zostawię więc Was z mądrościami Baza Luhrmanna, które są jednymi z najlepszych rad, jakie w życiu słyszałam. Kilka o kompleksach też się znajdzie.
Żeby nie było tak nie w temacie, do leczenia kompleksów nadaje się wspaniale powyższy strój. Mimo, że uważam, że sukienka jest nieco przyciasna i wyglądam grubawo, wywołał on sensację w lokalnym pubie. Co tu dużo mówić, serca i umysły wszystkich starszych panów ( a było ich spore grono) należały do mnie. Normalnie rząd dusz.

Wyniki ptasiego konkursu wstępnie są przygotowane, czekam tylko na ostateczną konsultację z Zyzą, która dzisiaj przepadła jak kamień w wodę. Opublikuję je jak tylko Zyzę odnajdę.

Smurfs in 3D

2012-01-11T17:00:00.002Z

H&M sweater and shorts, Office shoes, vintage hat, thrifted bag, cashmere gloves from Zyza

Photos by Ell and me

Mam mały kryzys ubraniowy. Nic mi się nie podoba ani w szafie, ani w sklepie, ani na innych, nie mam kompletnie pomysłu na nic i tak dalej. Ubraniowa nicość. Może to jakieś znużenie ogólną szarówką, brakiem śniegu i w sumie brakiem słońca też. Ale biorę witaminki, magneziki i inne tableteczki to może do wypłaty mi się poprawi.
Póki co prezentuję strój na Papę Smerfa, chociaż niczym Gargamel smerfów nie cierpię. Zawsze chciałam, żeby w końcu je złapał i wszystkie ukatrupił, małe niebieskie paskudki.
A sweter zgapiony od Panny Lemoniady.

Przypominam o naszym małym ptasim konkursie TUTAJ.

Birds the Giveaway

2012-01-08T16:44:00.003Z

Dzięki nieopisanej łaskawości mojej najlepszej przyjaciółki Zyzy, która jest dyplomowaną ilustratorką, a także autorką designów na mojego bloga, mam do rozdania trzy ptaszęta jej autorstwa. Ptaszęta są śliczne i magiczne i szałowo wyglądają na przykład na kołnierzyku.

Jeśli masz ochotę na ptaszynę, dokończ w komentarzu zdanie 'Gdybym ja była ptaszkiem z tego gaju...'. Rozbaw, przestrasz, rozczul, zaskocz. Jury w składzie Zyza i ja wybierzemy zwycięzców za tydzień. Jeśli nie posiadasz bloga, proszę o pozostawienie emaila.

Możesz również polubić Zyzę na facebooku, chociaż nie będzie to miał wpływu na naszą decyzję. Ja tam bym polubiła i tak, bo jest fajna.

English: Thanks to my BFF Zyza, who is a very talented illustrator and an author of my blog design, I have three birds to give away. They are really cute and look quite awesome on your collar or wherever you want to pin them.

If you want to get one of these chicks, leave a comment finishing the sentence 'If I was a bird...'. Make it funny, scary, overwhelming, surprising, it's up to you. Zyza and I will choose three winners next week.

You can also like Zyza's fanpage on facebook. It is not going to influence your chance for a bird but since she is really cool I would do it anyway.

Root canal

2012-01-06T13:30:00.002Z

H&M faux fur collar, Primark hat, Topshop shoes, cardigan knitted by my grandmother, Zara dress, thrifted Mulberry bag, Whisky the Dog

Photos by my Mum and me

Każdego dnia się zaskakuję. Nie spodziewałam się, że moja mina może być na zdjęciach jeszcze bardziej dramatyczna niż jest zwykle. A może. Wystarczy posiedzieć w fotelu dentystycznym przez dwie godziny jednego dnia i zostać poinformowanym o potrzebie następnych pięciu nazajutrz. Zabawa - przygoda!

Siedem godzin u dentysty jest też wspaniałą metodą na uzyskanie wielkich ust w stylu Lany Del Rey. Nie sądzę, żeby był to sposób mniej bolesny czy tańszy niż klasyczny silikon, ale działa. Efekt dziobaka utrzymał mi się przez jakieś 3 dni.

A modowo to sweter był dziergany przez babcię (nie tę sexy, ale też babcię), a torba to Mulberry wygrzebane w taniej odzieży.

A Lannister always pays his debts!

2012-01-04T17:00:00.028Z

Topshop shoes, New Look cape, H&M faux fur collar, wool hot pants by my Mum

Photos by me and Ell

Odkryłam pewną cechę wspólną łączącą mnie z jedną z moich ulubionych postaci z Gry o Tron, Cersei Lannister. Nie chodzi o to, że jesteśmy równie okrutne, nie chodzi o to, że Cersei też nosi Kiziaka (chociaż o to też), ale przede wszystkim o to, że z ponurym, cierpiącym wyrazem twarzy obie wyglądamy o wiele mniej niepokojąco niż z uśmiechem, który jest zwykle krzywy i obłąkany.

Dlaczego lubię Cersei? Bo jest z Lannisterów.
Dlaczego Lannisterzy, nie Starkowie?
- są piękni (Jamie)
- mądrzy (Tyrion)
- zabawni (Tyrion)
- sympatyczni (Tyrion)
- nie są Starkami

Z zupełnie innej beczki - proszę zwrócić uwagę na szałowe wściekłe gacie produkcji mojej Mamy.

New Years Eve outfit

2012-01-02T17:41:00.002Z

ASOS playsuit, Primark lace cardigan and headband, Topshop shoes and Internacionale necklace

Photos by Ell and me

Surowe zdjęcia zrobione w domowym bałaganie na chwilę przed wyjściem na sylwestrowe picie. Nie wyglądam dobrze w czerni więc jej nie propaguję ;) Poza tym, nie oszukujmy się, po świętach przytyłam i mój czarny gorset obciska mnie jak prosiaczka. Z przykrych względów medycznych nie mogę ograniczyć jedzenia, więc pozostaje mi tylko nosić większe ubrania. Oraz zapisać się na siłownię. To jedno z pięciu postanowień noworocznych.

English: Very raw photos taken minutes before leaving for the New Year's Eve drinking do. I don't look good in black so I am not promoting this colour. Also, my usual party corset is too small for me after Xmas and it made me look like a piglet. Since due to medical reasons I cannot eat less right now, I think I can only join a gym which is one of my New Year's resolutions.

Handbags and Gladrags

2012-01-01T15:37:00.005Z

Above photos by me

Szczęśliwego Nowego Roku!

Pierwszy post w 2012 roku cofa nas do roku 1946. Dzięki mojej babci zostałam właścicielką torby, która należała wcześniej do jej mamy. Moja mama z kolei zajmie się jej renowacją (odczyszczeniem i naprawieniem suwaka w miarę możliwości) i będę robić szał na Camden, Brick Lane i innych targach staroci (gdzie podobne torby kosztują czasem nawet i setki funtów). Jedna torba, cztery pokolenia.

Czarnobiałe zdjęcie przedstawia torbę, moją prababcię, pradziadka i małą babunię, która jak wiecie wyrosła na taką pannę. Zdjęcie niestety jest rozmazane, nie wiem czy to kwestia upływu lat czy dziadkowego skanera.

A jeśli interesuje Cię, Drogi Czytelniku, jak szałowo byłam ubrana na Sylwestra, to zapraszam jutro.

English: Happy New Year!

The first post in 2012 takes us back to 1946. My grandma handed me down a bag which belonged to her own mother. Now my mum will repair it and I will be the fashion queen of Camden, Brick Lane and all the others vintage markets (where similar bags can cost hundreds of pounds sometimes). One bag uniting four generations.

The black and white photo (I don't know if the blur was caused by time or my grandfather's scanner) pictures the bag, my great-grandmother and great-grandfather and my little grandma who you might remember from here.

And if you want to know what I wore for the New Year's Eve party, come back tomorrow.

A Little Princess

2011-12-28T17:34:00.001Z

Topshop hat and shoes, Internacionale dress and necklace, H&M faux fur and Primark hat

Photos by my Mum and me

Według planów miałam kupić nowe futerko, które zastąpiłoby poprzednie, nieco wymęczone i byłoby przedłużeniem miłości do Kiziaka. Lecz nie. W sklepie patrzył się na mnie prosty, elegancki płaszcz i jak to czasem w moim życiu bywa miałam flashback niczym z Ratatouille. Że Mała Księżniczka, że Tajemnicze Ogrody, że wszystkie inne Opowieści z Narni i małe dziewczynki w berecikach lub wełnianych czapeczkach i eleganckich płaszczykach. Ten płaszcz obiecywał mi PRZYGODĘ. A PRZYGODZIE nie można powiedzieć nie. No to jestem Małą Księżniczką (przynajmniej dziesięć lat później).

Oblicza Świąt

2011-12-27T16:11:00.001Z

Photos by me

Święta, Święta i po Świętach. Było grubo, co widać po psie i po moim brzuchu. Filip Dobry zmienił się w Filipa Najlepszego. Ale przecież wiadomo, że to SIĘ zgubi. Postanowienie noworoczne to (oprócz napisania książki i kolejnego wyjazdu do Paryża) przecież zapisanie się na siłownię, a postanowień noworocznych jak wiadomo wszyscy dotrzymujemy no to SIĘ zgubi. No przecież.

English: And so Christmas is over. And my dog and I are quite fat. But since my New Year resolution is to join a gym (as well as to write a book and go to Paris yet again) I need not to worry. Especially since we all keep our New Year resolutions, right? ;)

Renifer

2011-12-24T12:04:00.002Z

Photo by Ell, Zyzza and me

Rudolf życzy Wam wesołych Świąt i czmycha, aby nie spóźnić się z prezentami.

Merry Christmas from Rudolph the Reindeer who is now off to bring the presents to your house.

Boże Narodzenie w Bullerbyn

2011-12-21T18:46:00.004Z

Topshop shoes and cardigan, H&M faux fur collar, socks and skirt, Primark hat

Photos by Ell and me

Im jestem starsza, tym bardziej dziecinna. Kiedy miałam te 9 lat chciałam być sexy szprychą niczym Spice Girls, kochałam się w agencie Mulderze i generalnie bardzo nie mogłam się doczekać dorosłości. Teraz jestem w wieku Spice Girls u szczytu ich kariery, agent Mulder okazuje się być starszym od moich rodziców seksoholikiem i nagle czapki z pomponem i kucyki Pony (nie wspominając już o dinozaurach!) są bardziej pociągające niż atrakcje dorosłości. Oczywiście lubię dostawać pensję, pić porto i mieszkać z facetem (nie takim znowu niepodobnym do Muldera ;), ale ileż trzeba się nacierpieć każdego dnia, żeby doświadczyć tych chwil. Ach i och.

W Święta będę nosić pomponiastą czapkę, spać do późna, czesać kucyki i polerować dinozaury. Czego i Wam życzę.

English: The older I get the more childlike I feel. When I was 9 I really wanted to be like Spice Girls, date agent Mulder and be an adult. Now I am the same age as Spice Girls were at the peak of their popularity, agent Mulder turned out to be a sexoholic older than my parents and the whole idea of childhood becomes more and more appealing. Sure I like that splendid feeling we have on our payday, I like my glass of port and living with my boyfriend but one needs to work their ass off to be able to enjoy little pleasures of life. It was not so in the land of My Little Pony.

This Christmas I will be proudly wearing my silly hat, sleep until late, brush My Little Ponies' manes and polish my dinosaurs. I wish you the same (or a plentiful of childlike activities you prefer).

Snow White

2011-12-18T18:31:00.003Z

Internacionale dress, Topshop shoes, H&M scarf and faux fur, Primark cardigan and tights

Photos by Ell and me

Głównym celem stroju (oprócz przykrycia nagości i ochrony przed zimnem/wiatrem/deszczem, ale nie bądźmy drobiazgowi) jest dla mnie zapewnienie dobrego samopoczucia. Moja koleżanka wydała kiedyś dużo, dużo pieniędzy na letnią sukienkę. Tak dużo, że do następnego miesiąca jakość jej posiłków spadła bardzo znacząco. Stwierdziła jednak, że nie mogła nie kupić sukienki, w której czuła się jak grecka boginka. Paryż wart jest mszy, a poczucie bycia piękną warte jest posiłków z Tesco Value.

Tej sukienki nie noszę zbyt często, ale jak już ją założę, czuję się przynajmniej tak piękna jak Lukrecja Borgia. Ukrywa też mankamenty mojej figury, które byłyby szałowe w średniowieczu (szczupła całość i okrągły, wypukły brzuch), obecnie jednak takiego szału nie robią. Na moim ubraniowym dworze ma pozycję wpływowej faworyty.

Można się zachwycać ;)

Trendy gwiazdkowe

2011-12-16T18:29:00.000Z

Photo by Ell and me

Nie wiesz jak ubrać się na Wigilię? Zainwestuj w dodatki.

English: This season's hottest Christmas trend - accessorizing. Just fabulous.

London by Day

2011-12-14T18:37:00.001Z

Photos by Lindsay and me

Masturbacji londyńskiej ciąg dalszy. Lubię robić zdjęcia innym. Takie nowe odkrycie.

English: Part two of our London onanism (because it's mainly our faces, you see). I like taking photos of people, not only myself. Quite a discovery.

London by Night

2011-12-11T17:13:00.006Z

Photos by me and Lindsay

Wbrew obiegowej opinii (i mojej wygiętej w grymasie mordzie przedstawianej na blogu raczej solo) mam kilkoro przyjaciół i innych znajomych. Czasami nawet wychodzą na dwór i możemy się razem bawić, strzelać focie nad Tamizą i jeździć na karuzeli. Niektórzy moi znajomi, na przykład Lindsay, są tacy fajni, że wychodzą się pobawić pomimo wstrząśnienia mózgu dwa dni wcześniej.

Świąteczny Londyn da się nawet lubić. A może po prostu zaczyna mi się lekko podobać.

Proszę zauważyć, że w związku z zakończeniem kiziakowego odwyku zamieszczam nie jeden, ale dwa Kiziaki. Kiziakowa inwazja!

English: Though it may not seem like this looking at my blog (where I usually post a photos of me alone with pretentious face) I do have some friends. Sometimes we even go out and do fun stuff, like taking pictures on the South Bank or carouseling (an activity which I am a bit obsessed with). Some of my friends are so cool they meet me for a play date just two days after having suffered from a concussion. This is how Lindsay rolls.

London is much nicer during the Christmas time. Or maybe I am just starting to like it altogether.

Post z cyklu "Cytaty z wybitnych osób":

2011-12-09T17:03:00.000Z

Głupi eksperyment uważam za zakończony.

Nobody expected the Scottish beach.

2011-12-07T20:04:00.002Z

Topshop playsuit, thrifted bag, Primark sandals

Photos by Natalia & me

Nikt się nie spodziewał plaży w grudniu!
(ani tego, że na szkockiej plaży można dostać poparzeń od słońca)

To będzie chyba u mnie taka mała tradycja. Rok temu o tej porze byłam bardzo chora i nie miałam siły robić zdjęć, więc wrzucałam zdjęcia z wakacji. W tym roku nie jestem chora, ale mam na dysku zaległe zdjęcia, a słońce zachodzi przed czwartą, więc...
Poza tym, wg enneagramu jestem osobowością 4w5, a czwórki ogólnie zawsze chcą czegoś, czego nie mają. Latem chcę jesieni i zimy, zimą chcę lata.

The Hangover

2011-12-04T18:05:00.003Z

thrifted coat, Topshop shoes

Photos by Ell and me

Nadszedł ten radosny czas w roku, gdy wszędzie gdzie tylko nie spojrzeć witają nas kolorowe lampeczki, reniferki, mikołajki i inne bałwany. Nadszedł grudzień i okres Christmas Parties.
Christmas Party to taka anglosaska odmiana Wigilii w zakładzie pracy (lub jakiejkolwiek mniej lub bardziej zorganizowanej grupie ludzi), tyle tylko, że zamiast łamania się opłatkiem, składania życzeń i śpiewania kolęd przy składkowym barszczyku, krokiecikach i innych pierniczkach polega na nażarciu się trzydaniowym obiadem i piciu, piciu, piciu. No i nie wypada na nich nie być.
Pierwsze Chistmas Party za mną.
Jeszcze dwie do zaliczenia.
A potem już tylko Sylwester (z małą przerwą na spędzone z rodziną Święta, które mają szansę być przerwą od picia).

Zblazowana nieświeża gęba sponsorowana przez napoje wyskokowe, niestrawność szpinakową, nieprzespaną noc i zepsuty, niewyłączalny kaloryfer w pokoju hotelowym.

Ja już chcę styczeń.

Moda Polska 2

2011-11-30T19:32:00.002Z

Po raz kolejny można było ujrzeć moją gębę w TVNie.

Tutaj Tomasz mówi, czemu jest spoko i nawiązuje do mojego Filipa Dobrego. Polecam.

English: I was on the Polish breakfast TV yet again. Same programme as before.

il retourne à la cour de Philippe le Bon

2011-11-29T13:18:00.003Z

Primark cardigan and bag, Topshop shoes, H&M shirt dress, snood by my Mum

Photos by Ell and me

Siedem postów bez Kiziaka, Tyś jest trzeci. Żal serce ściska, bo primarczny skandynawizujący sweter aż krzyczy i płacze za futrzanym kołnierzem. Niczym Bambi za mamą. Lecz nie. Moja wola jest silna. Może nie na tyle silna, żeby mój brzuch z Filipa Dobrego* nie stał się Filipem Bardzo, Bardzo Dobrym i żebym od ilości wypitej herbaty z mlekem nie czuła się niczym mleczna krówka, ale ogólnie jest silnawa. Skoro dałam radę odstawić futerkowego tulaka, to i może dam radę odchudzić kadłubek. Pocieszam się, że wkrótce zrobi się tak zimno, że w odmętach odzienia wierzchniego ukryje się niejeden grubaśny burgundzki książe.

*Zdaję sobie sprawę, że nie wszyscy czytelnicy są ze mną tak długo, by pamiętać, że mój brzuch ma imię. Nadałam mu je na cześć księcia Burgundii.

payday in Scandinavia

2011-11-26T21:10:00.005Z

Cubus sweater, River Island skirt, Topshop shoes, snood by my Mum

Photos by Ell and me

Uroczysty dzień wypłaty jest największą mą radością. Lekka parafraza pieśni, którą śpiewałam podczas Pierwszej Komunii. Tytuł brzmiał 'Tak czekałem na tę chwilę'. Idealnie nadaje się na okazję końca miesiąca.
Chyba czas być poważną osobą. Niezbyt dobrze czuję się we frufruwnej białej spódniczce, chyba z niej wyrosłam. Czas być poważną, więc dlatego leci do mnie pocztą wygrany z Romwe sweter z wielką mordą głupkowatego tygrysa. Dlatego też słucham codziennie muzyki z Parku Jurajskiego. Czasem udaję pterodaktyla. Czasem wymyślam do niej swój tekst i śpiewam.
No, bądźmy poważni.

PS Proszę zwrócić uwagę na wyrafinowaną pozę 'załatwiam się pod drzewem i liczę, że nikt nie zauważy'.

SEVEN

2011-11-23T17:30:00.000Z

Primark cardigan, dress, socks and hat, thrifted bag and belt, Office shoes

Photos by Ell and me

Było siedmniu samurajów, siedem cudów świata , siedem grzechów głownych, siedem dziewcząt z Albatrosa. Czas na siedem postów bez Kiziaka.
Zaczynamy od trzęsienia ziemi, a potem napięcie rośnie. Czy podołam? Czy wytrzymam? O tym przekonamy się w kolejnych odcinkach.
Tłumy szaleją, kobiety mdleją. Czyli jak zwykle.

Shadow of a Doubt (Kiziaka Cień)

2011-11-20T17:21:00.001Z

Primark cardigan and dress, thrifted bag, H&M faux fur collar

Photos by Ell and me

W mojej głowie pojawił się cień wątpliwości. O zgrozo, wywołany został moim najukochańszym i najmilszym Kiziakiem. I jego wszechstronnością. Kiziak dodany do większości strojów sprawia, że wyglądają (w moim mniemaniu) dobrze przez wielkie D. Dobrze. Albo i nawet DOBRZE. Jesienią zatem wytworzył mi się zwyczaj, że zakładam gruby sweter, kieckę krótką lub dłuższą, Kiziaka i czapkę i jestem gotowa. Co sprawia, że właściwie cały czas wyglądam tak samo, pomimo posiadania trzech szaf rzeczy, w których się nie mieszczę.
Z jednej strony można zaryzykować stwierdzenie, że 'mam swój styl'. Ale nie oszukujmy się, dużo wysiłku nie wkładam w przypięcie Kiziaka do czegokolwiek. Nie oczekuję, że nagle stanę się minimalistką, bo moje emołszonal landskejps to jednak zawsze lekko kiczowate prerafaelicko-grunge'owe wariacje, ale warto z sobą walczyć. Przez następne kilka postów postaram się pokonać w sobie miłość do Kiziaka. Tak mi dopomóż faszyn.

House of Valois-Burgundy

2011-11-17T17:30:00.002Z

Topshop shoes and hat, Zara trousers, H&M faux fur collar, thrifted sweater

Photos by Ell
edited by Panna Lemoniada

Zdecydowanie jestem trendseterką. Burgundzki sweter miałam już w zeszłym sezonie, kiedy nikt nie przypuszczał, że będzie tegorocznym hitem. Ale co tam sweter! Trendy realizuję w każdej sferze życia, w której tylko się da. Więc nie tylko burgundzki sweter, nie tylko burgundzkie wino, ale i moja praca magisterska, w której sprawdzałam przydatność teorii Norberta Eliasa dla dziedziny studiów nad kulturą dworską, omawiając jego wnioski dotyczące dworu Ludwika XIV w odniesieniu do późnośredniowiecznego dworu książąt...Burgundii.
I nikt mi nie podskoczy. Jestem najmodniejsza.

English: I am such a trendsetter. Burgundy is the It colour this season and I had a burgundy cardigan last year. But for me fashion is not only about clothing, but about life as a whole. So not only I wear burgundy cardi, not only I drink burgundian wine, I actually wrote my Masters dissertation on how valuable Norbert Elias' theory on the court society is for the court studies as a discipline by applying what he wrote about the household of Louis XIV to that of late medieval dukes of...Burgundy!
Beat that. I bet you cannot. I am the ultimate fashion victim.

When we kiss I feel nothing

2011-11-13T19:02:00.001Z

Topshop hat and shoes, Primark cardigan and leggings, H&M faux fur collar, dress bought at Camden

Photos by Hortensja

Londyn jest jak Robert Pattinson. Niby niczego mu nie brakuje, niby jest bardzo atrakcyjny patrząc obiektywnie, ale jakoś nie wywołuje we mnie głębszych uczuć. Gdyby podszedł do mnie na ulicy i zaproponował podróż prywatnym odrzutowcem do Rzymu powiedziałabym 'sorry, stary, muszę wracać do domu zrobić obiad'. Zupełnie odwrotnie niż Alexander Skarsgård, na myśl o którym robi mi się ciepło i wyobrażam go sobie owianego morską bryzą w głupiej czapce na tych jego ukochanych wielorybich rejsach. Otóż Londyn nie jest jak Skarsgård. Ani trochę.
Może to dlatego, że nie mam póki co niesamowitych wspomnień związanych z tym miastem. Doceniam oczywiście rzeczy takie jak widok na oświetlone City o zmierzchu czy pelikany w parku, ale szału brak. Może miłość przyjdzie z czasem.

It's home from work we go

2011-11-09T19:50:00.001Z

Zara shirt dress, Topshop boots, Primark leggings, thrifted bag

Photos by Ell and me

Z dniem wczorajszym zakończyło się moje bezrobocie. Jestem praworządnym obywatelem (no, rezydentem), który w pocie czoła pracuje na krajowe PKB ku chwale Jej Królewskiej Mości. A potem wracam do domku i padam na ryjka. Nie ma mnie na blipie, ryby na Łowisku płaczą za mną, myję włosy przed snem. Trygław zgruchotał te nagrobki, a nie ja.

English: Yesterday marked the official end of my unemployment. I am a law abiding citizen ( well, a resident) and I work hard to increase the gross domestic product for the glory of Her Royal Majesty. I am rarely available on social media, I don't play flash games all day anymore. I am sugar and spice and everything nice. Oh yeah.

Woking, Surrey

2011-11-06T17:19:00.000Z

H&M faux fur collar, Primark shirt and cardigan, Deichmann boots, thrifted bag

Photos by Ell and me

Przeżywam obecnie mały szok kulturowy. Z całego serca swego i ze wszystkich sił swoich jestem dziewczyną z miasta. Oczywiście lubię lasy, góry, pola i wsie, doceniam ich piękno, malowniczość, spokój i wszystkie inne zalety, ale tak na chwilę. Z drugiej strony, jestem dziewczyną z miasta, ale tak bez przesady. Mój rodowity Gdańsk wraz z Gdynią i Sopotem to około miliona mieszkańców. Glasgow, w którym studiowałam, wraz z przyległymi miasteczkami jest zbliżony wielkością do Trójmiasta.
Obecnie mieszkam w miasteczku, które jest chyba mniejsze niż moja dzielnia, gdzie chodziłam do podstawówki i gimnazjum, do której przylegał las z działkami, gdzie piło się pierwsze nielegalne piwo, gdzie się po raz pierwszy całowało z chłopakami i inne takie. No wiecie. Oczywiście w miasteczku jest Topshop, Primark, wielkie spożywcze markety i centrum handlowe. Poza tym jest kanał z powyższych zdjęć. Poza tym nie ma nic. Domy, domy, domy, domy, a kiedy skończą się domy zaczynają się pola. Jest też stacja kolejowa, z której można pociągiem pojechać do Londynu. Zajmuje to krócej niż moje dojazdy z dzielni do liceum w centrum Gdańska. Więc powinnam się cieszyć i być w siódmym niebie, taka wielkomiejska pannica, że ho ho. Lecz nie. Trzypiętrowy Topshop wywołuje we mnie ataki paniki. Nie kocham metra. Ani tego, że nie można efektywnie poruszać się po mieście na piechotę. I cen piwa. I innych głupich rzeczy, które nie powinny mi przeszkadzać, BO PRZECIEŻ LONDYN.
I tak oto jestem między Scyllą i Charybdą.
Wybacz zatem, Drogi Czytelniku, że zdjęcia znowu nad kanałem. Alternatywą są zdjęcia pod kebabem albo McDonaldem, obawiam się ;)
(ale ja nie marudzę, we wtorek zaczynam pracę i życie jest super i hiper ;)

cash for gold

2011-11-04T17:58:00.002Z

ASOS cape, H&M faux fur collar, New Look wedges, vintage bag and rings

Photos by Ell and me

Jedną z mądrości życiowych przekazywanych w mojej rodzinie jest złota myśl mojego świętej pamięci dziadka dotycząca...złota. Mianowicie dziadek mawiał podobno, że trzeba trzymać swoją biżuterię i nie rozstawać się z nią przypadkiem w razie drobnych problemów finansowych. Bo jak będzie wojna to będzie na chleb, chciwi ludzie zawsze zapłacą za złoto i jego żona/córka/wnuczka nie będzie chodzić głodna.
W mieścinie, w której mieszkam, na głównej ulicy często wystaje ktoś reklamujący skup złota za gotówkę. Zwykle próbuję ich ominąć, ostatnim razem jednak wcisnął mi ulotkę aż dwa razy. Od tamtego czasu moim nowym marzeniem jest odpowiedzenie mu 'Co pan, zgłupiał? Dziadek mi kazał trzymać na wypadek wojny'. Oczywiście było to moje l'esprit de l'escalier. I oczywiście od tamtego czasu pan ulotka trzyma się ode mnie z daleka.
Ale nadejdzie taki dzień, że się zbliży. A ja będę gotowa. Jak na wojnę.

English: My late grandfather used to say that one should always keep the gold they own and not to sell it in case of some minor financial difficulty. That is because in case of war people will always want gold and you will always be able to buy food.
In the town where I live, as in everywhere these days, there often is a guy handing out cash for gold leaflets. I always try to avoid them but last time he managed to give me a flyer. Twice. On the same day. Since then I really want to tell him 'Are you mad? My grandpa told me I need to keep it for the war.' A typical l'esprit de l'escalier. Of course since I have my reply ready, the guy avoids me.
But one day he will approach. And I will be ready. Just as I am ready for war.

Jak zarobić na blogu

2011-11-02T17:23:00.001Z

Topshop hat, New Look top and wedges, Primark skirt, Pimkie jeans jacket and H&M collar

Photos by Ell
edited by Panna Lemoniada

Bycie szafiarką to jednak czysty zysk. Podczas strzelania powyższych foteczek podeszłam pohuśtać się na stojakach do przypinania rowerów, a u moich stóp zauważyłam pięć funtów. Czuję się zasponsorowana przez świat. Albo Boga. Albo innego tajemniczego wielbiciela. Jeszcze tylko piętnaście takich wyjść i uzbiera się na torebkę z Zaruni!

Z innych wieści, w sumie niby się interesuję modą, niby czytam o najnowszych trendach, ale mało co wchodzi mi do głowy, żeby w niej pozostać. Kurtkę na zdjęciach kupiłam jakieś 10 lat temu i noszę do dziś. Kiziak rządził w zeszłym sezonie i sądzę, że będzie rządził i w przyszłym. Jeśli coś raz mnie zainspiruje, prawdopodobnie będę to lubić przez następne pięć lat. A jeśli czegoś nie lubię, jak na przykład neonowych kolorów albo większości trendów inspirowanych sportem, to nie założę tego, choćby atakowało mnie to ze wszystkich okładek, wybiegów i blogów.
Wychodzi na to, że jestem stałą stetryczałą historyczką. Kurczę.

PS Sezon kiziakowania uważam za otwarty!

English: Believe it or not but blogging will bring you profits. I unexpectedly found a fiver while taking the photos above. If not for the blog I would not be anywhere around this place on a gloomy Sunday and I would have £5 less in my pocket. Pure profit. It might take some people more time that others, but one day it will happen for you too.

From other news, I think I live up to the stereotype of a grumpy and conservative old historian. I wear the same jeans jacket for the last decade. I wore the fur collar last season, I am pretty sure I will wear it next one as well. Once I like something I like it for years to come. And when I don't dig a trend, such as neon colours or sport-inspired garment, I will not touch it even if it jumps out of my fridge and is the ultimate dream of every fashionista. Damn, I'm boring.

PS Fluffy furs season is officialy open!

5 kostiumów na Halloween do wykonania w 5 minut//5 Halloween Costumes to make in less than 5 minutes

2011-10-30T20:30:00.003Z

Jestem wielką miłośniczką Halloween. Właściwie to nie obchodzą mnie dynie, duchy i inne konflikty pogańskich zwyczajów z tradycją chrześcijańską. Obchodzi mnie tylko jedno - okazja do przebrania się w dziwaczny, czasem okropny kostium i możliwość wyjścia w nim na ulicę. Różni ludzie mają różne pasje, ja lubię się przebierać. Poprzednie kostiumy można zobaczyć TUTAJ.

Zdaję sobie sprawę, że nie każdy to lubi, potrafi czy chce robić (np. mój osobisty mężczyzna zawsze przeżywa katusze, kiedykolwiek okazja wymaga wyglądania dziwnie). Dla takich właśnie osób jest ten post. Otóż prezentuję pięć kostiumów do wykonania w pięć minut (lub nawet mniej) z materiałów, które powinny się znajdować w każdym domu. Takie Halloweenowe SOS dla tych, którzy potrzebują kostiumu na ostatnią chwilę.

English: I am the biggest Halloween lover. I actually quite hate pumkins and stuff and don't care about the ocultist aspect to it, but it allows you to dress up and go out dressed like an idiot. I like to do that quite a lot, as you can see.
I am aware not everyone is like me and for those who never know who to dress up for, I prepared a little last minute manual.

1. dyskretny urok Cesarstwa, czyli dekadenccy Rzymianie
Potrzebne będą:
- prześcieradło, zalecam zużyte, pod koniec imprezy na pewno będzie w koszmarnym stanie; jeśli jeszcze przed imprezą oblejecie się przypadkiem winem, tym lepiej, będzie bardziej dekadencko i orgiastycznie
- wszelkiego rodzaju paciorki, wisiorki, wieńce pogrzebowe na głowę; im więcej, tym wyższa Wasza pozycja na Cesarskim dworze

First comes the discreet charm of the Roman Empire. You'll need distressed bed sheets (since they will be ruined by the end of the night), if they are stained with wine it's even better, more decadent and orgiastic. Also, the more jewellery you wear the higher your position at the imperial court.

2. przezorni Ziemianie czyli przebranie z filmu 'Znaki' M. Night Shyamalana
Potrzebna będzie tylko i wyłącznie folia aluminiowa, nawet nie cała rolka, więc to idealne przebranie dla skner. W filmie bohater grany przez Mela Gibsona jadąc samochodem słyszy w radiu wiadomości dotyczące inwadujących Ziemię kosmitów. Mają oni rzekomo czytać w ludzkich myślach za pomocą fal radiowych. Wobec tego w ramach ochrony zaleca się aluminiową czapkę. Gibson zirytowany zastanawia się, jakim inteligentem trzeba być, żeby w to uwierzyć. Po czym wchodzi do domu i widzi swojego brata i dzieci w aluminiowych czapkach. Wspaniała scena, szalona. Teraz możecie poczuć się jej częścią.

If you remeber 'Signs' by M. Night Shyamalan, then you remember the scene when the main character's brother and children wear the tin foil hats to prevent aliens to read their minds. It's the best outfit for the scrooges among us since you only need some tin foil and a silly face.

3. Raz, dwa, Freddy ostre noże ma.
Potrzebne będą:
- kapelusz
- sweter w paski
- rękawiczka
- taśma klejąca
- noże
- maseczka na twarz typu peel off
- fluid
Jest to kultowe przebranie, niestety tylko i wyłącznie na imprezę w domu. Można co prawda spróbować zamienić ostre noże na noże do masła, ale ani nie gwarantuje to wejścia do imprezowni, ani nie zapewnia wyglądu psychopatycznego mordercy z koszmarów, a on jest przecież naszym celem.
Ważną częścią kostiumu jest odpadająca skóra twarzy. Efekt do uzyskania, gdy na twarz nałożymy maseczkę, pozwolimy jej trochę wyschnąć, po czym nałożymy fluid. Można też poszaleć ze szminką. Gwarantuję, że jako Freddie staniecie się gwiazdą imprezy. Każdy będzie chciał zedrzeć trochę skóry z Waszych twarzy (efekt sprawdzony przeze mnie w roku 2010).

One, two, Freddy's coming for you. You will be the star of every party with the bits of your face coming off. Just put on some peel off face mask and then put face fluid on top of that. However you need to remember it's best to wear this costume at some flat party since the bouncers will not let you in with any sharp objects. You might try to switch them for table knives but they might still not let you in. Also, it would be lame.

4. Bezdomny prorok
Potrzebne będą:
- kartonik
- coś do pisania
- szafa pełna ubrań
Kostium wykonujemy w ciemności. Podchodzimy do szafy i ubieramy na siebie jak najwięcej warstw się da. Następnie zapalamy światło i bez patrzenia w lustro dokładamy do kostiumu rękawiczki i nakrycie głowy. Na tabliczce piszemy nasze przesłanie do świata. I gotowe.
Jeśli ktoś zechce zauważyć, że bezdomność to poważny społeczny problem i nie należy z niego dowcipkować, oczywiście przyznam mu rację. Pozwolę sobie jednak zauważyć, że to nie ja czytam właśnie jak zrobić kostium na Halloween w pięć minut. Trzeba było obudzić się wcześniej. Zawsze można też powiedzieć, że jest to przebranie za modela z pokazu Vivienne Westwood.

You need a wardrobe full of clothes. You switch of the light, out on as many layers as possible, then turn the light on and without looking in the mirror add some gloves and a hat. Then scribble down your message to the world and you're ready.
You might think homelessness is a serious issue not to be made fun of. I agree. Then again, it's not me who was looking on internet for a last minute costume, is it? You could have tried harder. You can always call this costume Vivienne Westwood for Fall 2010, if you like.

5. Last but not least, przebranie Okropnie Wolnego Mordercy z Bardzo Nieefektywną Bronią.
Jeśli nie wiecie, o kogo chodzi, zapraszam do obejrzenia.
Potrzebna będzie bluza, cień do oczu i łyżka. Łyżki. Mnóstwo łyżek. Pac. Pac. Pac. Pac. Pac.
Pac.

Last but not least, The Horribly Slow Murderer with the Extremely Inefficient Weapon. Never heard of him? Check it out.
You only need a hoodie, some eye shadow and a spoon. Spoons. A LOT of them. Slap. Slap. Slap. Slap.

Mam nadzieję, że w chwili potrzeby skorzystacie z powyższego poradnika.
Chętnie poczytam o Waszych kostiumach.
Miłej zabawy.
Pac.

I hope this was helpful. Enjoy your Halloween. Slap.

reklama, ośmiornica i dieta

2011-10-29T18:40:00.009+01:00

Topshop hat, Primark cardigan, Dr Martens boots

Photo by Ell and me

Odnośnie ostatniego wpisu na temat reklamy na blogach, dzisiaj z wielką przyjemnością i całkowicie za darmo reklamuję moją ulubioną ostatnio płócienną torbę. Autorką grafiki jest, jak można się spodziewać, moja najlepsza przyjaciółka Zyza, która jest też autorką nagłówków na tym blogu.

Zyza ma bloga i stronę.

Ja torbę wysępiłam, na zasadzie 'aaale ładna, aaale fajna, aaale bym taką chciała'. Jeśli komuś się podoba, można też kupić. Tutaj.

Zdjęcie mnie tylko jedno, za to z sesji, która wraz z wagą zainspirowała mnie do zaczęcia diety. Na pozostałych zdjęciach miałam brzuch większy niż biust. W zasadzie była to z jednej strony wina jeansowych shortów z wysokim stanem, przy mojej figurze (brzuch i obfite uda) wszelki podwyższony stan spodni jest niewskazany, z drugiej jak sądzę serniczków, czekoladek i innych ciastek. Przez cały jeden dzień wytrzymałam na diecie dr Pape, po czym dostałam paskudnego rozstroju żołądka i dietę zakończyłam. Postanawiam zatem nie jeść słodyczy, ale przyjmę też wszelkie inne porady (oprócz tych zalecających ćwiczenia fizyczne ;). Co zrobić, żeby (trochę) schudnąć?

English: Today is for praising and advertising my favourite canvas bad made by my best friend Zyza.
She's got a blog and a website.

I got it simply by whining how much I like it, but if youwould want one yourself you can get it here.

There is only one photo with me on it above since it was the very day I realised that when I am wearing my jeans shorts, my tummy is bigger than my breast. Very unpleasant realisation, I'm sure you'd agree. Hence I started a diet by dr Pape. It was all very well for a day, then at night I had a major stomach upset. So I am no more on a diet, just cutting on sweets and cakes and all the nice things. I would also appreciate any tips on how to loose just a little bit of weight. What do you do?

reklama na blogach

2011-10-27T17:58:00.000+01:00

Dzisiaj nie będzie foci i ciuszków, ale poruszę temat, który jest dla mnie w tej chwili mocno irytującym. Mianowicie chodzi o reklamę na blogach.
Temat rzeka, porusza mnie mianowicie dlatego, że nazbierało mi się trochę maili od reklamodawców, postanowiłam w końcu się zebrać i odpisać. Niektóre oferty wydały mi się już same w sobie mocno zabawne, w przypadku innych chodziło dopiero o odpowiedzi. Niniejszy tekst może być miniprzewodnikiem dla PRowców czego NIE ROBIĆ w kontaktach z blogerami.

Przypadek pierwszy - nowy portal proponuje pisanie tekstów/ wstawianie reklam i aplikacji na moim blogu/ urządanie konkursów dla moich czytelników. W zamian oferują PROMOCJĘ, zwiększenie oglądalności i obecności w social media.
Co jest tutaj nie tak? Zacznijmy od tego, że portal jest w absolutnych powijakach i śmiem przypuszczać, że na chwilę obecną nie może pochwalić się oglądalnością zbliżoną do mojej, a mój blog specjalnie popularny nie jest. To po pierwsze. O ile jego oglądalność nie skoczy nagle z dnia na dzień, nie są w stanie wywiązać się z obietnicy zwiększenia mojej oglądalności, to po drugie. Po trzecie, jestem osobą dorosłą z rachunkami i czynszem do opłacenia. Za tydzień zaczynam pracę na pełen etat, która z dojazdami będzie mi zajmować jakieś dziesięć godzin dziennie. Mój czas wolny stanie się zatem niezwykle cennym i z pewnością nie będę go wykorzystywać na pisanie artykułów i innych takich ZA DARMO.

Przypadek drugi - proponuje mi się wstawienie baneru znanej firmy odzieżowej w zamian za procent ze sprzedaży. Sama oferta nie jest zła, poza tym, że jakikolwiek zysk jest bardzo zależny od statystyk. Nie mam z tym problemu, na tym przecież polega reklama w internecie, masz dużo wejść to zarabiasz. W przypadku czołowych blogów szafiarskich dochód może być zadowalający. W moim przypadku nie sądzę. Odpisuję zatem na ofertę pytając, jak wyglądają w przybliżeniu zyski w zależności od statystyk bloga. Kontaktująca się ze mną osoba nie potrafi podać takich danych, bo oni 'dopiero zaczynają'. Cóż, zdarza się. ALE, jej zdaniem, szafiarki mają tendencję wzrostową, więc po prostu muszę się dobrze promować, wstawiać baner pod stylizacjami i wtedy na pewno zarobię.
Co jest tutaj nie tak? Otóż będąc szafiarką od jakichś trzech lat mam zupełnie odmienną opinię. Uważam, że tendencja jest zdecydowanie spadkowa, panuje wielkie rozdrobnienie, psucie ogólnego wizerunku itp. Pouczanie mnie na temat środowiska odbieram jako wielkie lekceważenie. Poza tym mam wstawić baner za darmo, włożyć swój czas i wysiłek w promocję marki, a wtedy MOŻE będę mieć z tego jakiś dochód. Niestety całkiem możliwe jest też, że zarobię na tym 10 zł podczas gdy baner będzie na blogu miesiącami. Właściwie jest to najbardziej prawdopodobny scenariusz.

Drodzy PRowcy!
Nie jestem słupem ogłoszeniowym, na którym każdy może powiesić co mu się podoba. Zresztą, za powierzchnie reklamową na słupie czy bilboardzie też się płaci.
Jestem osobą, która pisząc przedstawia siebie w pewien konkretny sposób. Przedstawiam swoje myśli, pokazuję swoje zdjęcia i chcę przy tym zachować maksymalną wiarygodność i integralność. Wstawianie banerka pod każdym postem dla niepewnego procentu od sprzedaży nie jest czymś, co wiąże się z wiarygodnością.
Jestem też, jak pisałam, dorosłą osobą, która stara się szanować. Być może dla dużo młodszych szafiarek perspektywa jakiegokolwiek zarobku jest dużo bardziej atrakcyjna. Dla mnie wkładanie wysiłku w takie groszowe sprawy jest po prostu bezsensowne, jest także psuciem marki. Nie mam jakiegoś wielkiego mniemania na temat swojego bloga, ale moi czytelnicy wchodzą tutaj bo jestem jakaś. Coś im się we mnie musi podobać. Nie mam ochoty przesłaniać tego stosem banerków, a już na pewno nie takich, z którym praktycznie nic nie mam. Za darmo mogę promować akcje charytatywne albo przedsięwzięcia przyjaciół,nie działalność komercyjną zupełnie obcych mi osób.

Nie chodzi mi o to, że uważam, że za jakąkolwiek reklamę należą mi się setki złotych. Znam swoje statystyki i byłabym śmieszna mając takie oczekiwania. Ale jedyna forma reklamy, która mnie interesuje, to reklama uczciwa wobec mnie i moich czytelników. Przy odpowiednim podejściu i poważnym traktowaniu można zaangażować blogera we współpracę, z której będzie zadowolony, zamiast psioczyć na Was na blogu i poza nim (to tak przy okazji social media). Dobrze przemyślana i uczciwa reklama z pewnością będzie też lepszym wyjściem dla promowanej marki, niż dziesiątki banerów na dziesiątkach blogów. Mała wskazówka - czytam codziennie bardzo wiele blogów i na palcach jednej ręki mogę policzyć, ile razy kliknęłam w baner na nich. Warto to przemyśleć.

Przy okazji, jest kilka produktów, które reklamowałam całkiem za darmo, tylko dlatego, że używam ich na co dzień i jestem nimi zachwycona. Zupełnie bez żadnej opłaty wklejałam linki do stron producenta i polecałam je swoim czytelnikom, a nawet znajomym, tym ze świata wirtualnego i rzeczywistego.

Buka / Mårran / The Groke

2011-10-25T15:50:00.001+01:00

River Island sweater, Tk maxx bag, Parfois shoes

Photos by Ell edited by Panna Lemoniada

Ma wiele imion w wielu językach świata. Zawsze jednak jej imię kojarzy się z jednym - wszechogarniającym i niezwyciężonym strachem. Tyranozaury i raptory rozrywające ludzi na strzępy w 'Parku Jurajskim' czy też przedszkolny woźny, który straszył, że zabierze niegrzeczne dzieci do swojej kanciapy i nie odda rodzicom, to wszystko było niczym w porównaniu z NIĄ. Każdy przyzna, że samo jej przyjście, spojrzenie i oszczędność gestów wyrażały więcej niż tysiąc słów. Buka nie robiła niemal nic, a kiedy nadchodził TEN odcinek prosiłam mamę, żeby mnie zawołała jak Buka już pójdzie, bo mam coś strasznie ważnego do załatwienia z psem albo z kredkami. Pamiętam pewien spacer z koleżanką i jej młodszym bratem, kiedy ewidentnie chciałam się popisać i powiedziałam, że Buka może sobie nawet mieszkać w mojej szafie. Potem nadeszła noc. Powiedzmy, że nigdy już nie spojrzałam na tamtą szafę w ten sam sposób.

Powyższy zestaw jest zainspirowany antybohaterką mojego dzieciństwa. Bo sweter jest duży, szary i ma z grubsza kształt Buki. Kiedyś trzeba się uporać z demonami przeszłości. Od jakichś dwóch lat już nie boję się spać sama po ciemku w pustym mieszkaniu. Czas przytulić się z Buką.

English: She has many names in different languages but they always equal the same - an absolutely overwhelming fear. T-rex and raports eating people alive in 'Jurassic Park' or the kindergarten janitor who threaten to take away bad children were all nothing when compared to HER. She did almost nothing, merely came to the Moomin Valley and looked at stuff but it was more than enough. I always asked my Mum to tell me when she will be gone so I can come back to the living room when Moomins where on TV. Once I went for a walk with my friend and her baby brother. I was evidently very cocky that day and I said that the Groke could even live in my wardrobe and I couldn't care less. Then the night came and let's say that wardrobe was never the same for me.

The above outfit is inspired by the infamous Groke. The sweater is big, grey and more or less shaped like her. You grow up and have to face demons from the past. Since I am no longer afraid to sleep alone in my flat with no lights on, I think it's about the time to hug the Groke.

Copyrights: the image comes from the Wikipedia

A Jedi Shall Not Know Anger. Nor Hatred. Nor Love.

2011-10-22T18:00:00.001+01:00

Primark cardigan, H&M skirt, New Look top, Deichmann boots, vintage belt, thrifted bag and bracelets

Photos by Ell and me

Od dziecka wmawia nam się, że jeśli czegoś tak naprawdę, naprawdę pragniemy, to marzenie się spełni. Ale to chyba wielka bzdura, bo już od ponad dwudziestu lat naprawdę, naprawdę pragnę być Jedi. I jakoś bulba.

English: Since childhood we are told that if we really, really want something then the dream will come true one day. I think it's a major lie. For over twenty years now I really, really want to be a Jedi. For some reason it did not happen yet.

Misery Farm

2011-10-20T17:15:00.003+01:00

Topshop hat, River Island blazer

Photo by Ell and me

Z dobrych wiadomości, za dwa tygodnie zaczynam pracę. Taką prawdziwą i poważną, z pensją nie za godzinę.
Ze złych wiadomości, przeprowadzka przytłacza mnie bardziej niż sądziłam. Nowe znajomości nie nadchodzą, nie wspominając już o nowych fotografach. Generalnie nudzę się jak mops. Ktoś chce się pobawić?

English: Good news, everyone. I start my new job in two weeks, a real adult one and not paid per hour.
The bad news is that since my move to Surrey I have not yet rebuilt my life and social activities. Not many new friends, no new photographers. So I am bored as hell. You wanna play?

CURRENT 93: Misery Farm

A dream prologue

2011-10-15T18:08:00.001+01:00

Topshop hat, Primark skirt and flats, thrifted top

Photos by Ell and me

Podobno to lato było w UK najzimniejszym od 18 lat. Mieszkam chyba w jakimś równoległym wymiarze, bo w tym roku mocno spaliłam się na słońcu (i to w mroźnej i ulewnej Szkocji!), jeździłam na plażę częściej niż we wszystkich poprzednich latach razem wziętych i ogólnie pamiętam długie tygodnie w Glasgow bez kropli deszczu. Nie wspominając już o Woking, w którym od dwóch miesięcy padało może trzy razy. Co więcej, po moim chyba wyimaginowanym lecie dekady nadeszła jesień dekady. Mamy połowę października, a moja czapka w dzisiejszym poście i tak jest lekką ekstrawagancją, na którą pozwoliłam sobie z powodu delikatnego chłodniejszego wiatru. Podobno od wtorku będzie zimno. Ja tam nie wiem ;)

Fashion victim.

2011-10-12T16:52:00.002+01:00

Photo by me

Dzisiaj czas na mrożącą krew w żyłach historię wprost z ciemnych zakamarków mrocznego miasta grzechu (jeśli mam być zupełnie szczera to rzecz dzieje się w słoneczny letni dzień na otwartej przestrzeni, ale nie chciałam psuć zabawy). Rzecz dzieje się zeszłego roku, w lipcu, w Glasgow. Po ciężkiej zmianie wracałam z pracy o godzinie czwartej (popołudniu, chociaż lepiej brzmiałoby nad ranem). Wtem niczym spod ziemi pojawił się za mną zbir uzbrojony w telefon, którego nie zawahał się użyć. Choć zżera Was ciekawość, szczegóły pominę. Można uruchomić wyobraźnię i w myślach dodać do siebie lipiec, sukienkę ze zdjęcia powyżej, obrzydliwego oblecha o aparycji Boczka z Kiepskich i telefon z aparatem. Stało się to, co się stało, po czym Boczek czmychnął w kierunku mieszkań socjalnych. No bo gdzieżby indziej.

Mimo niesmaku, który pozostawił po sobie Boczkowy atak, to nie on jest czarnym charakterem w tej opowieści. Opresja nadeszła ze strony tych, którzy to powinni strzec praworządnych obywateli. Jako jeden z tychże obywateli spełniłam swój obowiązek i powiadomiłam o incydencie stróżów prawa. Przysłali oni przemiłego oficera S (numer odznaki A625, serio) w celu spisania zeznań. Po prawie godzinie spędzonej na ustalaniu trasy mojego powrotu i Boczka ucieczki, oraz ustaleniu rysopisu (pokazałam oficerowi zdjęcia Boczka w internecie mówiąc ‘do tego człowieka był ten zbir podobny’, serio) policjant odszedł. Wkrótce zadzwonił, że sukienczyna będzie musiała zostać zabrana na badanie DNA, zostanie po nią wysłany patrol, najpewniej dnia następnego. Czekałam. I następnego. Też czekałam. Aż przyszedł weekend, umówione spotkanie z Zyzą, na które już dawno postanowiłam założyć skrzywdzoną sukienkę, a skoro policja się nie zgłasza, to któż mi zabroni. Spędziłam więc uroczy dzień w Edynburgu, wśród wielu osób i w wielu miejscach.

Tydzień później dzwoni telefon, tu posterunek policji, czy przypadkiem nie prałam tej sukienki, bo są w drodze po nią. Zdoławszy nie zginąć na miejscu (wskutek ataku śmiechu i głupawki) wyciągnęłam sukienkę spod sterty rzeczy i wręczyłam patrolowi, który oświadczył, że raczej i tak nic nie znajdą, a już na pewno nie Boczka, ale procedura to procedura. Finał tej historii? Boczek pewnie ma się niczym pączek w maśle, mi też nie jest najgorzej, z miasta się wyprowadziłam, a sukienki jak nie ma, tak nie ma. Widoczny na zdjęciu jest duplikat, zdobyty jakiś czas potem na wyprzedaży. Oryginał zaginął bez śladu, a policja nigdy więcej się nie odezwała. Zostałam bezczelnie ograbiona. Pewnie jakiś oficer nosi ją teraz po kryjomu.

English: It’s time for the terrifying story straight from the city of crime and sin. It all happened last year, in July, in Glasgow. Coming back home after a long shift at work I was surprised with an attack of Mr Bacon. Mr Bacon was dressed in a tracksuit and really big and fat so you just knew he really liked bacon. He had a phone and not so good intentions. I will spare you the details, just add up a phone with a camera, warm summer day and a short dress and you'll get the idea. What was done was done and he run away towards the social housing flats. Of course.

Although I was left feeling rather uneasy after this minor assault, it was not Mr Bacon who is the real baddie here. The real crime was done by the police. I contacted them, as any law abiding citizen would, informing there is a potentially dangerous Bacon on the run. They sent officer S ( badge number A625) who interrogated me for almost an hour just to call me soon afterwards that the decision has been made at the station. The dress was going to be taken to take the DNA sample of Mr Bacon. It was supposed to happen the next day. Since it didn’t, not even the following day, I stopped thinking about it and continued to wear the dress. Meeting many, many other people in the meantime.

After a week or so I got a phone call again. It was the station, they sent a patrol to get the dress and they really hoped I did not wash it yet. The patrol didn’t think they will find anything or anyone, but you have to follow the procedure at all times, you know. How did it all end? I guess Mr Bacon is very well, I am not too bad either, but that dress was never seen again. The one on the photo above is an identical one I got on sale. I bet some officer stole it and is now secretly wearing it after duty.

Yulia Volodymyrivna was asking for you.

2011-10-10T15:58:00.001+01:00

New Look top and skirt, Topshop clogs

Photos by Ell and me

W ten weekend sprawy przybrały zły obrót. Otóż było zimno przez jeden dzień i skonstruowałam wspaniały strój na powitanie zimy, w którym poszłam do sklepu. Była czapka, były wzorki, wełna, granat, samo piękno. Z powodu późnej pory zdjęcia przełożone zostały na następny dzień, w który to zrobiło się ciepło. Zdjęcia miały być na tle słońca zachodzącego nad kanałem, są na tle ściany za domem z walającymi się śmieciami. Miałam również spokojnie zjeść kanapkę z jajkiem, skończyło się utratą kilkumilimetrowego kawałka języka. Ja już nie chcę weekendów.

Stylizacja na własną prababcię stojącą pod oborą.

English: This weekend was unfortunate in every aspect. It was cold on Saturday so I composed a wonderful outfit to greet the first signs of the coming Winter. I went shopping, it got late, so I decided to take some photos the following day. And it became hot. Also, I planned to take photos with the sunset and the canal in the background. And in the end it was replaced by the back of my building. Another thing, I was planning to eat my egg roll peacefully, but then I bit my tongue and now it lack a tiny bit at the front. No more weekends for me, thank you.

The outfit inspired by my own grandmother standing in front of the barn (in an ironic way).

400 white lies

2011-10-06T13:54:00.008+01:00

dress, bag - vintage;

Photos by Ell
edited by Panna Lemoniada

I tak oto dobiłam do czterystu postów. Czterysta długich momentów wyjętych z życiorysu, których nikt mi nie zwróci. Czterysta okazji do nakarmienia swego wewnętrznego Narcyza. Dużo ponad czterysta słit foci w egzaltowanych pozach.
Fajnie jest.

Zdaję sobie sprawę, że buty są nieco szpetne i średnio pasują, ale przy dwudziestu pięciu stopniach na termometrze późnym popołudniem ( wcześniej było więcej) naprawdę nie w głowie mi obcaski.

English: So I reached 400th post. 400 long moments of my life spent preparing photos and text that I will never get back. 400 opportunities to feed my narcissism. Way over 400 silly photos featured me in exaltation.
I enjoyed it a lot.

I am aware the shoes are not cool and quite ugly but believe me, in this weather I had no intention to even think about heels. 25'C during the sunset in late September is cool, but tiresome.

I chose not to choose life

2011-10-04T12:50:00.002+01:00

Topshop skirt worn as a dress, Topshop clogs, Internacionale heels (2nd photo), thrifted belt

Photos by Grzegorz Biermański

Mam takie dni, że decyzja jakie założyć buty albo jak się uczesać mnie przerasta. Jest tyle opcji, a nuż zdecyduję się na jakąś nie do końca idealną, a potem zdam sobie z tego sprawę i będę cierpieć cały dzień? Mam też takie dni, że stoję pięć minut przed półką w Bootsie, bo nie mogę się zdecydować, czy najlepszą opcją jest kanapka, sałatka, sushi czy wrap. Bo kanapka jest sycąca, ale nie tak smaczna jak niesycąca sałatka, w sushi nie ma już moich ulubionych składników, a we wrapie jest sos, którego nie jestem pewna. HORROR.
Nie wiem również, czy ta sukienka ( a właściwie spódnica) wygląda lepiej z włosami do góry czy rozpuszczonymi, z brązowymi butkami czy z chodakami. No nie wiem. Generalnie w każdej konfiguracji wygląda chyba jednak grubo (przecież to ona wygląda grubo, no przecież nie ja!).

English: There are days when the decision which shoes to wear or how to make my hair is just too difficult. For maybe there is a better choice and if I decide on one thing I will spend the whole day thinking the other was better? And don't make me start on how difficult is to choose what to have for lunch or in my meal deal at Boots. Pure macabre.
So I am not sure what is the better way to wear this dress (which is actually a skirt). Hair up or down? Clogs or heels? And in the end I think it makes me look quite fat anyway. It was just one of these days, you know what I mean.

Winter is coming...

2011-09-29T15:12:00.001+01:00

Primark skirt, sandals and top, New Look cardigan, H&M necklace and a thrifted bag

Photos by Ell and me

...NOT. Podobno Starkowie w końcu zawsze mają rację i zima nadchodzi. Tylko nie wiem, którędy idzie. Zdjęcia powyżej zrobione zostały 31 lipca (szału brak, taki tam mini piknik). Dziś mamy 29 września. Pogoda jest dokładnie identyczna, właściwie jest nawet cieplej, bo nie da się wytrzymać w sweterku.
Tęsknię za jesienią. Ta spódnica (i nie tylko ona) domaga się towarzystwa grubaśnych swetrów.
Dobrze, że tego obrzydliwego kłamcę Starka spotkał zasłużony los.

English: ...NOT. They say in the end Starks are always right and Winter comes. I just don't know which way it decided to take. The photos above come from July 31. Today we have September 29 and the weather is pretty much the same if not warmer. My wardrobe longs for Autumn and my heavy wool cardigans are very upset since I am not wearing them.
I'm glad that awful liar Stark met his gods for all the lies he's been telling.

O turystyce.

2011-09-27T17:06:00.001+01:00

dress - thrifted;

Photos by Ell and me

Mam specyficzne podejście do zdjęć z wszelkiego typu wycieczek, wyjazdów, wakacji i innych form robienia z siebie turysty. Zdjęcie jest fajne, jeśli nie wygląda turystycznie. Oczywiście, że robię też focie typu 'moja morda na tle TU WSTAW DOWOLNY ZABYTEK', ale zwykle przelatuję przez nie bez jakiejkolwiek refleksji. Mam za to pokaźną kolekcję zdjęć, które uwielbiam: na paryskim bruku, greckich dachach i huśtawkach, z ukraińskimi krowami czy jak tarzam się na wspaniałej, mięciutkiej włoskiej trawce albo siedzę na balkonie i melancholijnie pociągam drina w Rimini. I tak dalej.
Idealne zdjęcie z wyjazdu pokazuje ogólny nastrój miejsca, a nie przegląd miejscowych zabytków.

Ma to dużo wspólnego z ubraniami. Nie można melancholijnie pociągać drina w Rimini w jeansach, butach sportowych i kurtce wiatrówce. Nie można i już. Walizka pełna bawełnianych koszulek i szortów to dla mnie wizja z piekła rodem. Niektórzy relaksują się, gdy nie muszą dbać o wygląd, osobiście jednak nie potrafię się bez tego zrelaksować.

Dzisiejsze zdjęcia opowiadają krótką historię zawiedzionej druidki. Przewodnik w autobusie podkreślił ze trzy razy, że nie było tam druidów. To teraz już są.

Come in.

2011-09-22T14:52:00.004+01:00

cardigan, flats - Primark; skirt - H&M

Photos by me and Sir Tripod

Mały wgląd do mojego nowego mieszkania. Jako, że wszystko jest jeszcze w rozsypce, elementy dekoracyjne się jeszcze nie nabyły lub czekają na przesyłkę albo większy zastrzyk gotówki, pokazuję dwa najbardziej reprezentatywne miejsca.
Zdjęcie nr 1 - półka z alkoholem dla gości; znajduje się w kuchni i jak sama nazwa wskazuje jest tam alkohol, którego nam nie szkoda :)(w przeciwieństwie do półki w biurze/pokoju gościnnym, która zawiera alkohol nie do rozlewania, głównie różne gatunki szkockiej whisky)
Zdjęcie nr 2 - fragment sypialni z komodą i toaletką z brudnym lustrem;

Jeśli chodzi o ubrania, zaczyna mnie powoli interesować minimalizm.

English: A little sneak peek at my new flat. I am still trying to find my way around it and did not manage to get all the decoration done yet. Anyway the two spots that I think look nice.
First photo - the guests' shelf with alcohol containing everything we don't mind if the guests finish (as opposed to the bureau shelf which contains many kinds of Scotch whiskies)
Second photo - a fragment of my bedroom with a dirty mirror;

Fashion-wise, I am kind of into minimalism these days.

Niemądry koniu

2011-09-21T18:42:00.001+01:00

Photo by me

Ty niemądry koniu! Czemu zjadasz imieninowe ciastka Ella?

Każda szanująca się szafiarka musi, jak wiadomo, mieć na blogu zdjęcie śniadania,obiadu,kolacji i deseru. Mam i ja. Teraz jestem już trędi i czuję się trochę lepszą osobą.

English: So I made cookies for Ell. Not that anyone cares, but it's trendy to post photos of your food on a fashion blog, you know.

Loch Lomond

2011-09-18T18:01:00.004+01:00

Photos (except for the second last one) by Olivia Vitazkowa
You might find her HERE and HERE

Tradycyjnym zakończeniem szkockiej imprezy jest zagranie 'Loch Lomond' jako ostatniego kawałka. Mimo dość radosnej melodii (przynajmniej w wydaniu imprezowym) jest to smutna pieśń o jakobickim rebeliancie, który wie, że czeka go egzekucja z rąk Anglików i wie, że nigdy więcej nie spotka się ze swoją ukochaną nad brzegami pięknego jeziora Lomond.
Magisterka oddana (ekskluzywne foto z uniwersyteckiej ubikacji powyżej), radość na zdjęciach wywołana końcem cierpienia związanego z jej tworzeniem. 10 września opuściłam Glasgow na dobre bez nadziei powrotu w najbliższej przyszłości), czas zagrać 'Loch Lomond'.

English: The traditional ending to a Scottish party is to play 'Loch Lomond' as the last song. Although the tune is quite jolly (at least in the party version), the song itself is very sad for it is about a Jacobite rebel who knows he will be executed by the Englishmen and will never again meet his beloved on the banks of Loch Lomond.
My dissertation has been submitted some time ago (an exclusive photo taken in the bathroom at Uni), you can see how happy it made me on the day. On September 10 I have left Scotland not to come back in the foreseeable future. It's definitely time to play 'Loch Lomond'.

Bonnie Banks O'Loch Lomond

Stephen and The Dinosaur

2011-09-16T17:10:00.002+01:00

Oto dwa z sześciu utworów wykonanych podczas koncertu. Mój styl śpiewania jest niezwykły, musicie przyznać. Stosuję się do szkoły modulacji głosu na ryczącą krowę. Moja sceniczna charyzma inspirowana jest natomiast poruszającym się na wietrze blaszanym wiadrem. Jak na 6 godzin prób to uważam, że jesteśmy cudownymi dziećmi świata muzyki.

Dopadła mnie dzisiaj z całą siłą depresja bezrobotnego absolwenta. Nie mam ochoty na bloga. Wiem, że kolejna przerwa nie wchodzi już w grę. Jeśli wrócę, to będę.

English: Two out of six songs we have played during the gig.
I am an unemployed graduate and the frustration got to me just today. I don't feel like doing anything.

La Belle Dame Sans Merci

2011-09-13T17:56:00.003+01:00

Primark shorts, Topshop shoes, top from a local boutique in Gdansk
Photos by Grzegorz Biermański

Dziś przedostatnie zdjęcia Grzegorza.
Kojarzą mi się nieco z czarownicą Alicją z Muminków, która mieszkała z babcią w chatce w lesie i uczyła się czarów. Oczywiście w prawdziwym świecie samotne dziewczę w lesie nie zwiastuje niczego dobrego, o czym od wieków przekonuje nas folklor. To raczej Alicja w wersji La Belle Dame Sans Merci. Wyobraźmy sobie, że Alicja dorosła, odziedziczyła po babci chatkę i czarami wabi przejeżdżających nieopodal młodych mężczyzn. Żeby ich potem zjeść. Bo jesteśmy realistami, a nie jakimiś oderwanymi od rzeczywistości naiwnymi romantykami.

English: The second last photos by Grzegorz. They remind me a bit of a character from Moomins, young witch Alice who lived with her grandmother Witch in a little hut in the the woods and trained in magic. As we are all aware, in real world a lonely maiden in the woods is not to be trusted, hence in my interpretation it's more like La Belle Dame Sans Merci version of Alice. Imagine Alice is now an adult, she inherited the Witch's hut and lures young men passing by to pay her a visit. And then eats them. Because we are being rational and not some silly romantics.

this green dream was unreal

2011-09-10T18:15:00.002+01:00

cardigan made by my Mum, Primark leggings, flats and umbrella

Photos by Olivia Vitazkowa
You might find her HERE and HERE

Przedostatni post ze zdjęciami Olivii i przedostatni post z Glasgow. Zdjęcia zrobione w herbaciarni Tchai-Ovna na Otago Lane. Wczoraj o 10.30 rano oddałam moją pracę magisterską i niniejszym jestem osobą bezrobotną. Legitymacja studencka zapewni mi zniżki w Topshopie i innych sklepach do końca miesiąca, ale inne przywileje przestają mi przysługiwać. Sądzę, że nastąpi teraz okres intensywnego blogowania, bo i cóż lepszego będę mieć do roboty? Może tylko skręcenie dwóch szaf, pozbycie się gór ubrań z podłogi, ale to wszystko szafiarskie klimaty :)

Post sponsorowany przez darmowy internet w pierwszej klasie Virgin Trains z Glasgow do Londynu. Tak na nowy początek reszty mojego życia.

English: It's the second last post with photos taken by Olivia and the second last post from Glasgow, taken at Tchai-Ovna on Otago Lane. Yesterday 10.30 am I handed in my dissertation and became an unemployed graduate. The only reminiscence of being a student is the discount at the high street stores which will expire by the end of the month anyway. Since I have nothing better to do (apart from cleaning my new awesome flat and putting the hills of clothes into the new wardrobes) I suppose I will blog a lot in the days to come :)

Post sponsored by the complimentary internet access on the First Class coach of Virgin Train from Glasgow Central to London Euston.

a black swan, a white swan

2011-09-04T19:12:00.001+01:00

H&M skirt and corset, Primark flats

Photos by Olivia Vitazkowa
You might find her HERE and HERE

Gdyby nie pani prowadząca moją grupę na balecie, mogłabym być wielką primabaleriną. Gdyby pani nie przestawiała mnie do tylnych rzędów z powodu wzrostu (do 13 roku życia byłam jedną z najwyższych osób w klasie, potem mi przeszło i wzrost mam bardzo średni) i nie wywaliła raz z zajęć za śpiewanie, może nie błagałabym mamy, żeby spełniła moje największe marzenie i wypisała z baletu. Może tańczyłabym jako solistka albo ósmy łabędź w dziesiątym rzędzie z głęboką depresją. Albo nie miałabym sprawnych kolan i chodziła o kulach.
A tak przynajmniej mogę kończyć magisterkę, zacząć przyzwyczajać się do bezrobocia, które zacznę za tydzień i cieszyć się, że za wszelkie ewentualne niepowodzenia życiowe mogę obwiniać innych.
Leżąc na kanapie i wcinając czekoladowe bonbony. A pupa rośnie ;)

English: I could have been a great ballerina if not for my ballet teacher whom I hated with all my heart and my mum who was too weak not to let me withdraw from the class. I could have also been a depressed swan in the very last row or have my knees damaged, but of course that would be a less likely option. Thankfully my life went the way it went and now I am not the one to be blamed for all my future failures. While sitting on the couch, eating chocolates and getting fat, I will know exactly whose fault it will be ;)

Native Americans vs Caledonian Knights

2011-09-01T20:31:00.003+01:00

Primark skirt and t-shirt, ASOS cape

'If I should become a stranger,
you know that it would make me more than sad'
Photos by Grzegorz Biermański

(Tekst z wczoraj, ale wczoraj nie było internetu. Dzisiaj też nie ma, ale niczym szczury, które kradły prąd z farmy w 'The Secret of NIMH', kradnę internet przez sufit z lokalnego pubu)
(Jeśli jutro będzie internet, to od jutra blog rusza pełną parą)

Skoro w kinach kowboje walczą z kosmitami, to czemu indianie nie mieliby się lansować na tle średniowiecznego pałacu? Szczególnie, że ci indianie ze smutkiem żegnają dzisiaj Szkocję i są w pociągu do Surrey.
Nie przychodzi mi do głowy nic, co nie byłoby ckliwe i żałosne, więc zamiast tego piosenka, oczywiście ckliwa i żałosna. Taka, od której chce się płakać.

English: (Since I did not have internet yesterday, I publish a post planned for yesterday today.)

If Cowboys vs Aliens are a legitimate idea, so are Native Americans showing off in front of a medieval palace. Even more so since they necessarily have to say farewell to Scotland and board a train going down South.
Since I cannot think of writing anything that would not be sentimental, miserable and whiny, I leave you with a sentimental, miserable and whiny song.

DOUGIE MACLEAN : Caledonia

Glasgow dressed up for Troy

2011-08-22T18:01:00.004+01:00

Primark skirt worn as dress, River Island platforms

Photos by Olivia Vitazkowa
You might find her HERE and HERE

Gniew mi opiewaj bogini, Peleusa syna, Achilla
Zgubny, który tak wiele nieszczęścia przysporzył Achąjom;
Wiele szlachetnych dusz bohaterów do Hada wyprawił,
Ciała ich zaś na pastwę psom i ptakom drapieżnym
Wszystkim porozrzucał (tak chciały Zeusa wyroki)

Neoklasyczny Wellington Church budzi we mnie bardzo antyczne skojarzenia. I kiedy akurat mam nastrój na bycie starożytną boginką (patrz przykazanie VIII modowego dekalogu), idealnie nadaje się, by w zwiewnej kiecce opierać się o kolumny, wzdychać i prezentować rzymski profil.
Z wojną trojańską wiąże się moja wielka niespełniona ambicja. W gimnazjum występowałam w szkolnej inscenizacji 'Odprawy Posłów Greckich'. Marzyłam, żeby zagrać Kassandrę, jej kwestia 'matko, ty dziatek swoich płakać nie będziesz, jeno wyć będziesz' jest jednym z moich ulubionych cytatów w polskiej literaturze. Oczywiście role przypadła mojej sąsiadce, bo pani nauczycielka kazała mi być Heleną Trojańską. Nigdy nie podniosłam się po tej porażce.
Wkrótce potem na ekrany weszła 'Troja' z Bradem Pittem. Nie mogłam doczekać się Kassandry. I zgadnijcie, jaką postać wycięto całkowicie ze scenariusza?

English: O GODDESS ! sing the wrath of Peleus’ son,
Achilles; sing the deadly wrath that brought
Woes numberless upon the Greeks, and swept
To Hades many a valiant soul, and gave
Their limbs a prey to dogs and birds of air,— 5
For so had Jove appointed,—from the time
When the two chiefs, Atrides, king of men,
And great Achilles, parted first as foes.

On the days when I feel like an ancient goddess (check the VIIIth commandment of my fashion decalogue), it is great to be near the Wellington Church to prop your back against the neoclassical columns, sigh and present your Roman profile.
The Iliad brings back the memory of the school play, years ago. I really wanted to play Cassandra and I did not get the role as I got assigned to play Helen of Troy. I never recovered after that. Soon after 'Troy' appeared in the cinemas. I really looked forward to see Cassandra. And guess who they cut out from the story altogether.

Your books are safe.

2011-08-20T18:06:00.002+01:00

Photos by Olivia Vitazkowa
You might find her HERE and HERE

Niby mam zdjęcia do publikowania, ale mam też do napisania ostatnie pięć tysięcy słów magisterki i tak się składa, że jest to niestety kluczowe pięć tysięcy. Tak więc dzisiaj wyglądam jak na zdjęciu. Może jutro zmobilizuję się do lepszego posta.

English: I have a lot of photos to post but very little time to do so. I am working on the last 5000 words of my dissertation but they do happen to be the key 5000 words. So maybe tomorrow I will try harder, today I look like in the photo above.

Saint Marta And The Suspicious Packages live in concert

2011-08-18T17:45:00.003+01:00

Photos by Mike Hind

Oto oficjalne zdjęcia z pierwszego i ostatniego koncertu Saint Marta And The Suspicious Packages. Występ spotkał się z zadziwiająco ciepłym przyjęciem i wbrew oczekiwaniom zespołu publiczność nie pogoniła nas, a klaskała i się cieszyła.

Zdjęcia nieoficjalne na dniach pojawią się na moim fanpage'u na facebooku. Zapraszam.

English: These are the official photos from Saint Marta And The Suspicious Packages's first and last gig. We were very surprised by the audience's reaction. They did not lynch us as we expected but instead there was much cheering and clapping.

The unofficial photos will be soon posted to my facebook fanpage. Feel free to join it.

Saint Marta And The Suspicious Packages

2011-08-16T15:00:00.004+01:00

Saint Marta And The Suspicious Packages

17 August

Glasgow

Pivo Pivo @ 9.15 PM

FREE ENTRANCE

Be there or be square.

Już jutro koncert mojego zespołu, który założony został podczas pewnej imprezy, gdy wyjawiłam, że zawsze marzyłam o byciu wokalistką. Kochane chłopaki urządzają mi pożegnanie w najlepszym stylu. Jeśli jesteś w pobliżu, zapraszamy.

I'm only happy when it's complicated

2011-08-14T17:00:00.003+01:00

H&M jumper, Primark skirt

Photos by Olivia Vitazkowa
You might find her HERE and HERE

Mam zamiar udawać, że nic się nie stało. Co i Wam radzę.*

To miłe uczucie, gdy w H&Mie zaczyna na mnie pasować rozmiar 8.
To niemiłe uczucie, gdy jedna z ulubionych spódnic ze mnie spada.
To miłe uczucie wiedzieć, że wkrótce będzie się mieszkało w dużym i miłym mieszkaniu z dużym i miłym facetem.
To niemiłe uczucie wiedzieć, że będzie się prawie cały czas siedziało w tym mieszkaniu, bo nie znam nikogo w promieniu kilkuset mil (ktoś z Londynu i okolic nie chce się może zaprzyjaźnić?).
To miło, że w nowej lokacji nie będzie codziennie padać.
To niemiłe, że nowa lokacja nie jest w Szkocji.

Ach, te dysonanse :)

*Nie żeby to była groźba, ale...

English: I will pretend nothing happened. I advise you do the same (it's not a threat...yet).

It feels really nice when I can fit in size 8 in H&M these days.
It does not feel nice when one of my favourite skirts is was to big for me now.
It feels marvellous to know in two weeks I move in into a spacious flat with my man and it is not going to rain everyday.
It feels quite horrible to know I will spend most of my time in that flat since it is not in Scotland and all my friends and even mere acquaintances are in Scotland.

I am not sure whether to be happy or sad.

Raport z tragedii

2011-08-12T18:33:00.002+01:00

Jeśli jakimś cudem ktoś jeszcze nie był świadkiem mojego lamentu na blipie i fejsbóku, to gratulacje. Bo płakania, narzekania i innego marudzenia było co niemiara. Otóż wydarzył się dość poważny wypadek, wskutek którego moje włosy wyglądają jak na zdjęciu nr 1. Nie wiem jak to się stało, używałam wcześniej tej farby i efekt był inny. Niemniej fakt jest faktem, słowo stało się ciałem, a kobyłka u płota. Nie jestem ruda. Przynajmniej przez następne dwa tygodnie, bo farba tym razem jest zmywalna i czekam tylko aż nieco wyblaknie. Na pocieszenie Grzegorz Biermański zrobił mi uroczy fotomontaż, jak mogłabym wyglądać, gdybym kupiła tą samą farbę co zwykle. Niech to będzie nauczką.

Nie przesadzę, jeśli stwierdzę, że moja pierwsza reakcja była niemal identyczna do reakcji Howla w Howl's Moving Castle.

English: So this month I bought different hair dye than usually. So I was taught a lesson to never ever do it again. No ginger hair for me this month or at least as long as it takes to wash off a semi permanent colour. I will not exaggerate if I say that my first reaction was very similar to Howl's in Howl's Moving Castle. And God fo I feel unattractive. To lift up my spirit Grzegorz Biermanski did a little Photoshop magic to show me how I could look if I was wiser. I could look damn good eh.

dementor cały w różu

2011-08-09T16:15:00.001+01:00

my boyfriend's hoodie, H&M skirt, Topshop top, New Look shoes

Photos by Jonny Nicholson

Mam na chwilę obecną mnóstwo stresu związanego z wyprowadzką i miesiąc do oddania pracy magisterskiej. Przez większość czasu nie jestem w najlepszym nastroju na robienie zdjęć w ciuszkach, ale to wszystko minie i będę postować zapewne codziennie. Na chwilę obecną pozostają ekskluzywne, nigdzie niepublikowane zdjęcia zrobione zaraz przed moją czerwcową przerwą od blogowania. Stylizacja na asasyna lub też dementora w różu.

English: I have a lot of work with my dissertation and move to England, so I am not in a mood for new photos. Therefore enjoy these exclusive photos taken in May. It's me as an assasin or a pink dementor.

Glasgow Film Theatre

2011-08-05T14:33:00.001+01:00

Photos by Jonny Nicholson

Kilka zdjęć z sesji w Glasgow Film Theatre. Tylko kilka, ponieważ mam dość wygórowane wymogi dotyczące mojej twarzy i nos stanął na drodze publikacji pozostałych zdjęć.

Muszę przyznać, że klimaty retro i vintage są tak wszechobecne, że nie mam już do nich serca i chyba przestały mnie inspirować. Miałam przynieść ubrania w stylu lat dwudziestych, wyszła mi jakaś dziwna hybryda lat dwudziestych i sześćdziesiątych.
Jeśli vintage to tylko jak babcia alboAnn-Margret, czyli młodzieńczy i filuterny, świeży, naturalny i niedopracowany. Sama nie jestem młodzieńcza,świeża ni filuterna, więc może sobie darujmy ;)

Podobno wyszłam na zdjęciach jak Christina Hendricks. Nie moje stwierdzenie. Dla mnie Christina ma mniejszy nos i większe...oczy. Rzecz jasna, oczy.

English: I think I am a bit bored with retro and vintage style. I was supposed to look like from 1920s but to me it came out as a very bizarre hybrid of 1920s and 1960s.
For me the only vintage I know admire is that young, fresh and natural look of my grandma orAnn-Margret. But the natural or fresh look doesn't really work on me, so I might just let it go ;)

I was told that on the above photos I look like Christina Hendricks. Not my words. I guess her nose is smaller and she's got much bigger...eyes. If you know what I mean.

Death Eaters of Glasgow

2011-08-03T14:51:00.001+01:00

Photos by Kurt Langer

Dzisiejsze zdjęcia są zrobione z zaskoczenia przez nieznajomą mi osobę. Otóż wracałam z sesji u Innesa, która jak wiadomo miała być ostatnią. Wyszłam z domu ubrana pięknie i lirycznie, targając walizkę z kilkoma zmianami ubrań, żeby wycisnąć z mego soki twórcze do granic możliwości. Oczywiście Szkocja to Szkocja, tam słoneczne popołudnie i tak kończy się burzą, więc przed powrotem do domu zmieniłam piękną liryczną spódnicę i piękne liryczne pantofle na coś,co miało szansę przetrwać deszcz. Oczywiście mundzioł to mundzioł i zapomina parasola mimo sprawdzania prognozy na BBC co pół godziny (wiedza to potęga sama w sobie, nie musi mieć zastosowania w praktyce). Innes zaopatrzył mnie w parasol przeznaczony do wyrzucenia przed przeprowadzką i zadowolona z siebie ruszyłam w drogę. Nagle znienacka przypadkowy przechodzień zaczął robić mi zdjęcia. Zanim się zorientowałam uchwycił moją codzienną minę 'na Lucjusza Malfoya'. Tak, Drogi Czytelniku, chociaż jak wiadomo jestem osobą nadzwyczaj przyjazną, miłą i radosną (khem) to przemierzając samotnie ulice miast i miasteczek moja twarz staje się twarzą śmierciożercy. Nie wiem dlaczego. Jakoś tak.
Przy okazji przechodzień okazał się fotografem z Nowej Zelandii, który uznał, że scena jest niezwykle glaswegiańska i oddaje charakter miasta.Koniec końców przeleciał pół świata, żeby zostać moim paparazzi. Czuję się wyjątkowa jak Harry Potter ;)

English: These photos are quite special since they were taken by a random passerby who turned out to be a photographer from New Zealand. Apparently the scene was very Glaswegian. I guess add tones of rain to anything and it's always gonna look Glaswegian ;) I felt very much like a Hollywood actress chased by a paparazzi. Not a bad feeling at all. Many thanks for sending me these photos.
Pardon my Lucius Malfoy-like expression, this unfortunately is my everyday face when I am wandering the streets of towns and cities. I prefer it to my smiley face which reminds me of a dementor.

Bye Bye Innes.

2011-07-31T18:30:00.000+01:00

H&M dress, Office shoes, thrifted belt and suitcase

Photos by Innes Morrison

Cytując klasyka - 'nadejszła wiekopomna chwila'. Powyższe zdjęcia są najprawdopodobniej ostatnimi zdjęciami Innesa w historii mego skromnego bloga. Chyba, że kręte koleje losu doprowadzą go w okolice, w które doprowadziły mnie. Tutaj następuje minuta ciszy na rozmyślania o przemijaniu, ludzkim losie etc.

Jeśli skończyłeś już rozmyślać, Drogi Czytelniku, zdradzę Ci mój wstydliwy sekret. Mam marzenie, związane z blogiem i fotografią. Chcę sfotografować się tańcząc na nodze marsjańskiego trójnoga z 'Wojny Światów' niczym tancerka na rurze. Trójnóg stoi w odległości kilkuset metrów od mieszkania, do którego klucze odbieram jutro. Nie mam
Więc jeśli ktoś kiedykolwiek mógł myśleć, że jestem ambitną dziewczyną z aspiracjami, to się mylił. Nie znalezienie dobrej pracy, nie przyzwoita ocena z magisterki, nawet nie ekscytujące życie, kariera, sława lub cokolwiek sensownego, a taniec na trójnogu jest obecnie moim dążeniem.

English: These above are quite possibly the very last photos of Innes on my blog. EVER. Unless for some reason he will come to London area or Surrey, where I will be living very soon. He will be missed greatly.

Enough of Innes, now it's time for my dirty secret. I decided to share it with you, my Dear Reader, since it's in a way connected with blogging and photography. I want to have a photo taken while I will be dancing using a leg of a tripod from 'War of the Worlds' as a pole. The tripod is situated in the centre of Woking, couple hundred metres from my new flat. So if you ever thought I might have some ambitions or aspirations, you were so wrong. As for now this is my huge dream.

a room with a view

2011-07-27T16:00:00.000+01:00

Kiedy będę już duża i bardzo bogata to zrobię sobie operację i będę mieć nos malutki jak u szczeniaczka i tak słodki, że małe zwierzątka będą przyjeżdżać na wycieczkę i go oglądać.
Zdjęcia robione były w byłym mieszkaniu Innesa. Gdybym tam mieszkała to myślę, że zapierałabym się rękami i nogami przed przeprowadzką. Na szczęście tam nie mieszkam, więc jedynie kanapy będzie nieco żal. W poniedziałek odbieram klucze do nowego mieszkania i zaczyna się zabawa.

Spódnica znalazła się na blogu dzięki dobroci serca wspaniałej Mardou Fox.

English: When I'll grow up and will have infinite amounts of money I will have a nose job that so it will be as small as puppy's nose. All the cute animals will come to visit to see it.
The photos were taken in the old flat of Innes. I think I would never move if I lived there. Thanks God I live elsewhere and the only thing to miss will be my sofa. On Monday I am checking in to my new flat. The fun begins.

The skirt was a gift from marvellous Mardou Fox.

While my guitar gently weeps

2011-07-24T19:53:00.001+01:00

Primark shorts, vintage bracelet, River Island top, Topshop shoes

Photos by Innes Morrison

Co wywołuje we mnie teraz fobie i stanowi, oprócz siedzenia na słońcu w parku, lwią część mojego życia:
1.magisterka
2.przeprowadzka
3.potrzeba znalezienia pracy w okolicach Londynu

Wiem, że Alexa Chung uważa blogi modowe za bezwartościową arenę wylewania żali i jestem teraz potwierdzeniem jej tezy, ale przeżyję. Ja uważam, że DJ to nie osoba, która puszcza kawałki z iPoda ;)

English: Things that scare me these days and are a total essence of my existence (if we don't mention sitting in the park enjoying the sun):
1.dissertations
2.moving to England
3.a need for a job in the London area

I know Alexa Chung dismissed fashion blogs as mere mood boards and I just gave her a good reason to say that, but I think I will live with it. As far as I'm concerned a DJ is not a person who is playing songs from their iPod ;)

Dlaczego nie kupię więcej Vogue

2011-07-23T15:56:00.002+01:00

A przynajmniej będę się starać nie kupować. Otóż mam o sobie na tyle wysokie mniemanie, iż uważam, że nie jestem skończoną idiotką. Prasa kobieca niestety z założenia traktuje swoją czytelniczkę jak ćwierćinteligenta. Jeszcze niedawno miałam silne postanowienie, że zamiast Glamour, Grazia i innych Cosmo czy Company będę kupować Vogue, bo przecież biblia mody jednak jakiś poziom trzyma (pomińmy jednorazowe wyskoki). Głównie dlatego, że tekstów u nich niewiele.
Lipcowe wydanie zmieniło moje nastawienie i utwierdziło w przekonaniu, że redakcja ewidentnie ma swoich czytelników za takich samych ćwierćinteligentów jak wszystkie inne magazyny, licząc tylko, że ich czytelnicy to ćwierćinteligenci nadziani. Nie wiem jak inaczej wytłumaczyć artykuł redaktor Alexandry Schulman na temat królewskiego ślubu. Znajduje się on w sekcji viewpoint, więc z założenia można było się spodziewać subiektywnego punktu widzenia, ale czegoś takiego się nie spodziewałam. Pani redaktor została zaproszona na ślub Williama i Kate i z tego powodu czuje się fajna. Nie rozumie, czemu żaden z domników się tym nie ekscytuje, ale dojeżdża na ślub i spotyka zamożnych znajomych, którzy ekscytują się tak samo jak ona i mogą razem celebrować fakt bycia fajnymi. Kogo to obchodzi? Raczej nikogo, ale pani pracuje w Vogue i ma swoje pięć minut. Królewski ślub można było skomentować na wiele różnych oryginalnych sposób, ale zdecydowano się na taki.
Zblazowany tekst o niczym można by jeszcze znieść, dać się pani nacieszyć uznaniem i brnąć dalej. Niestety artykuł Jasona Schmidta o rozwodzie pisarki Vicky Ward doprowadził mnie do szewskiej pasji. Po zdradzie męża zdecydowała się na rozwód. Na spotkaniu z mediatorem dała mu z pięści w twarz, mąż wezwał policję, co było oczywiście niesprawiedliwe i podłe. Musiała wyprowadzić się z ich wspólnego olbrzymiego domu i przenieść się do wielkiego apartamentu w Nowym Jorku. Istny horror. Dobrze, że ich przyjaciel Donald Trump pomógł im ten dom sprzedać, bo przecież jest kryzys i mogli mieć z tym problem. Najgorsze jednak dopiero przed Tobą, Czytelniku. Otóż pani Ward zmuszona była udać się do sądu rodzinnego i musiała siedzieć w poczekalni wśród mężczyzn i kobiet ‘who looked as if they really might be murderers’. Nie wiem, odkąd w sądzie rodzinnym sądzi się morderców, ale być może pani Ward ma inne doświadczenia rodzinne niż ja. W sądzie spotkała ją kolejna niesprawiedliwość, zazdrosna sędzina musiała usłyszeć jej rozmowę telefoniczną z senatorem Baucusem (jako korespondentka Vanity Fair wykonywała w poczekalni swoje służbowe obowiązki), musiała przecież krzyczeć do telefonu stojąc na ławce, żeby mógł ją z tej poczekalni z kiepskim zasięgiem usłyszeć. Sędzina musiała uznać, że pani W popisuje się (to domysł samej Ward) i, o zgrozo, kazała jej czekać pośród tych podłych ludzi o twarzach morderców aż do osiemnastej!
Dziękuję Vogue, że uzmysłowiło mi prawdziwy koszmar rozwodu. Te niesłychane upokorzenia, których doświadczała Vicky Ward oczywiście są o wiele bardziej tragiczne niż głupie problemy zwykłych kobiet. Te nie dość, że nie jeżdżą Jaguarem męża, nie przyjaźnią się z Trumpem i nie noszą mini od Petera Soma, to po rozwodzie na przykład nie mają pieniędzy, żeby się ze wspólnego mieszkania wyprowadzić (co dopiero do wielkiego apartamentu w NY) albo kończą z dziećmi bez mieszkania i bez środków do utrzymania. Zdaję sobie sprawę, że Vogue nie przedstawia stylu życia przeciętnego zjadacza chleba, a styl życia, o którym większość może jedynie marzyć. Ale nigdy, za żadne skarby świata nie chcę być osobą pokroju pani Ward, pani Schulman też nie za bardzo. Obawiam się, że sama niestety jestem zwykłą kobietą, jedną z takich co to siedząc w poczekalni mogą wyglądać jak prawdziwy morderca i nie czuję się gorszym człowiekiem, jeśli w mojej skrzynce pocztowej nie ma zaproszenia od królowej. I nawet mi z tym dobrze. I dlatego chyba nie jestem godna, żeby dalej kupować Vogue.

Elaine blath, Feainnewedd

2011-07-19T18:55:00.001+01:00

Primark skirt, Urban Outfitters shoes, T-shirt deconstructed by my Mum

Photos by Innes Morrison

Mała wariacja na temat 'Coś się kończy, coś się zaczyna'. Do rozpoczęcia przeprowadzki ze Szkocji na południe Anglii pozostało mi 12 dni. Czuję się trochę jak Starkowie przeprowadzający się do King's Landing w 'Grze o Tron' - w zasadzie wydaje się to średnim pomysłem, w zasadzie niczego na Północy nie brakuje, ale jak mus to mus. Pewnie wkrótce mi przejdzie, bo Starkowie irytują mnie niemiłosiernie i bardziej lubię Lannisterów.
Innes zaś w tym tygodniu wyprowadza się z Glasgow do Manchesteru, co niestety oznacza koniec naszej radosnej kolaboracji. Mam jego zdjęć na cztery posty. Ten jest pierwszy.

English: A lot of changes. I have 12 days left before my move from Scotland to England begins.I feel a little bit like Starks in 'Game of Thrones', moving from North to King's Landing - technically it seems like a bad idea, technically North is great and cool and you have everything you need, but you have to do what you have to do. However I do believe my feelings will change quite soon since the Starks annoy me a great deal and I much prefer the Lannisters.
Innes is also moving out from Glasgow to Machester so unfortunately we will no longer be able to shoot together. We took enough photos for four posts. This is the first one.

Pagan poetry

2011-07-17T10:58:00.000+01:00

New Look jacket and wedges; Primark T-shirt; Accessorize headband; Internacionale shorts;

Photos by Stu Hyland

Odczuwam marazm życiowy. Pod sam koniec studiów mam dość silnie obawy, że jedynym dostępnym mi sposobem na zapewnienie sobie wpisu na wikipedii jest zostanie seryjną morderczynią. Najlepiej kanibalką. Bardzo to wszystko niefortunne, zwłaszcza, że ostatnio diametralnie ograniczyłam spożycie mięsa i dobrze mi z tym.

Modowo mogę tylko dodać, że się sobie nie podobam, jestem kiczowata i w ogóle zamiast być uroczo aseksualna niczym Keira Knightley mam udo pogańskiej boginki płodności. Chciałabym być zwiewna i elegancka, ale się nie da.

W życiu codziennym staram się być ostatnio pogodna i bezproblemowa, więc muszę wyładować się na blogu. Przepraszam.

English: At the very end of my university career I have that awkward feeling that the only way I can be featured on wikipedia is to kill someone. And eat them. Which, you see, is very unfortunate since I cut almost all meat from my diet these days.

The other disappointment is that I am not effortlessly cool and chic and charmingly asexual like these lassies, Keira Knightley and others like her, and it makes my heart ache. Instead of these feature I have a Thigh of a pagan goddess of fertility. So it goes.

I really try to be quite cheerful in everyday life these days so you have to forgive my whining.

Fairy tale

2011-07-12T18:28:00.001+01:00

Office shoes, Internacionale shorts, Primark top and headdress, thrifted shirt

Photos by Innes Morrison

Ze wszystkich komentarzy (pomijając oczywiście 'wpadnij do mnie') najbardziej nie lubię karcenia za brak uśmiechu. Uśmiecham się kiedy się cieszę i kiedy mi wesoło. Zazwyczaj moja wizja artystyczna zakłada dramat i cierpienie, ewentualnie nieco rozczarowania lub niezręczności, a nie szczerzenie się do obiektywu niczym gwiazdka TVN. Obiektyw jako taki mnie nie cieszy i nie śmieszy.
Robienie zdjęć w stanie uniemożliwiającym prowadzenie pojazdu, wybiegnąwszy na 10 minut z imprezy z hasłem przewodnim 'wyglądaj dziwnie' jest za to dość zabawne. Proszę, jaka rozdziawiona buzia.

Jak Sookie Stackhouse jest wróżką to ja też mogę.

Jane Austen was a hipster

2011-07-10T21:17:00.002+01:00

Primark dress, shoes and glasses

She is tolerable, but not handsome enough to tempt me :>

Photos by Grzegorz Biermański

Jestem najzupełniej przekonana, że gdyby Jane Austen żyła w dzisiejszych czasach to słuchałaby zespołów, których nikt nie zna, nosiła grube okulary, wrzucała zdjęcia na tumblr i była hipsterką pełną gębą. Jej książki przepełnione są przecież ironią, a słynne 'she is tolerable, but not handsome enough to tempt me' Pana Darcy'ego doskonale wpisuje się w nurt, podobnie jak związki Darcy-Elizabeth, Emma- Pan Knightley (jest ich dużo więcej, ale te są akurat moje ulubione ;) etc. TAKIE IRONICZNE.

A tak na serio, na Jane Austen (i filmowe adaptacje jej powieści,z tymi przepięknymi sukienkami z wysokim stanem) mam podobną jazdę co na True Blood, dinozaury czy kucyki Pony odkąd po raz pierwszy zobaczyłam 'Rozważną i Romantyczną' wiele,wiele lat temu w wieku pacholęcym. Lubię i siostry Bronte, i opowieści Dickensa, który też czasem pisał o młodych dziewczętach, i inne ówczesne utwory (i ich filmowe adaptacje), ale Jane nie ma sobie równych jeśli chodzi o porywające serce opowieści o młodych dziewczętach na wydaniu. Jeszcze trochę się z nimi identyfikuję, ale wg standardów Jane jestem chyba na granicy między byciem na wydaniu a staropanieństwem ;)
Obiecuję,że okulary są tym razem tylko częścią konceptu do zdjęcia ;)

English: I am one hundred percent sure that if Jane Austen would live in present she would listen to some obscure bands, wear geek glasses,post photos on tumblr and be a finest example of a hipster. Her book are SO IRONIC with the relationships such as these of Elizabeth and Mr Darcy, Emma and Mr Knightley and so on. And the famous 'she is tolerable, but not handsome enough to tempt me' could be one of the hipster motto's.

Enough jokes. But seriously, since I have first seen 'Sense and Sensibility' as a child, many many years ago, I love Jane Austen just as much as I adore True Blood, dinosaurs or My Little Pony. And I love the film adaptations with their beautiful costumes even more. Bronte sisters are not bad, Dickens could put a decent story about young girls too and so could others, but no one was equal to her in writing passionate stories about young marriageable girls. I still can relate to her heroines a little bit though according to her standards I think I am approaching the spinster age ;)
This time I promise I only wore glasses for the photos :)

sokole oko

2011-07-08T17:00:00.000+01:00

New Look biker jacket, Primark glasses and shorts, Office shoes, H&M top

Photos by Ell
Edit by Panna Lemoniada

Gdyby ktoś zapytał mnie o najgłupszy moment w moim życiu to wysoko na liście znajdowałby się na pewno moment po zrobieniu środkowego zdjęcia. Otóż oparłam rękę na trawie w celu uzyskania atrakcyjnej, luzackiej pozy, ale zamiast tego ręka wylądowała w atrakcyjnych i luzackich wiewiórczych odchodach. Jak widać okulary na pół twarzy nie dodają punktów do spostrzegawczości, ale czego spodziewać się od okularów z Primarka. Przynajmniej pasują do ogólnej, nieco pretensjonalnej stylówy. Ale co tam, gdyby Bóg nie chciał, żeby ludzie wyglądali pretensjonalnie, to nie byłoby fotografii ani blogów ;)

Proszę poprawcie mi nastrój i podzielcie się Waszym wstydliwym (szafiarskim?) momentem.

English: If I was to choose some of the most embarrassing moments in my life, the moment after taking these photos would be definitely one of them. I sat on the grass trying to look cool and sexy and I put my hand on the ground, right into a cool and sexy squirrel poo. The glasses covering half my face did not add any points to my perception but what did I expect from Primark glasses. At least they suit my overall pretentious image. I think God want us to be pretentious, otherwise he would not create photography and blogs ;)

Please share an embarassing (blogging? photography?) moment so I feel better about myself.

My Beautiful Laundrette

2011-07-05T15:47:00.001+01:00

outfit1: Zara pants, Primark bandeau top
outfit 2: thrifted scarf and dress, Ben Sherman shoes
outfit 3: thrifted scarf, Primark dress, Ben Sherman shoes

Photos by Olivia Vitazkowa
You might find her HERE and HERE

Takie tam, zdjęcia w pralni. Bo czasem trzeba zapomnieć o durnotach typu jakieś magisterki czy inne Burgundie i znać swoje miejsce ;)

English: Just some laundry room photos. Sometimes you need to know your place, do the real stuff and not waste your time on silly dissertations or what have you.

as a friend, as an old enemy

2011-07-03T09:20:00.000+01:00

top - Primark; skirt, shoes - Topshop; bag - trifted;

Photos by Innes Morrison

W momencie,gdy to czytasz, Drogi Czytelniku, ja zapewne wyleguję się na plaży w Ardrossan i jest mi rewelacyjnie, bo zajadam się własnoręcznie zrobionym sushi. Ty natomiast siedzisz przed monitorem i oglądasz zdjęcia bladej mnie w pogrubiającej spódnicy w szary glaswegiański dzień. No i zgadnijmy, kto tu ma lepiej.

Mam wrażenie, że moje piersi ostatnio jak szalone rwą się do aparatu.

English: When you read this, my Dear Reader, I am most probably enjoying myself by the sea at Ardrossan, eating homemade sushi. You on the other hand are looking at the photos of my pale self wearing a skirt that makes me look fat. Guess who is the lucky one?

I have an impression that my breast really wants to be in the spotlight these days.

Return of the Bikini Jedi

2011-07-01T16:03:00.000+01:00

Photos processed by Panna Lemoniada

Co można robić podczas miesięcznej blogowej nieobecności? Można włóczyć się po portach, wcinać lodziki, opalać tłusty brzuchol pod latarnią, skakać po kamieniach, chorować, pracować, znajdować nowe mieszkanie, planować przeprowadzkę, więcej pracować, wcinać więcej lodzików i takie tam.
Ale już jestem, wracam, podwijam rękawy i do roboty.
Na zdjęciu przedostatnim skaczę niczym babcia. Trochę mniej zgrabnie, trochę mnie znosi, trochę jestem mniej urocza, ale babcia nie skakała po gorejących kamieniach śmierci.
No. To już można się cieszyć.

English: What can you do when you are away from your blog for a month? You can hang out in the ports, eat a lot of ice cream so that you fat belly grows even bigger, jump up and down on the stupid stones, be ill, work, find a new flat, plan removal, eat more ice cream and so on.
But now I am back and there is blog work to do.
So I can jump almost as good as my grandma. Almost, since I am nowhere near as cute and my jump is a bit off. Then again, the sandy beaches of Poland are not as painful as rocky Portsmouth.
So, you are allowed to be joyful now.

Luke, I am the hipster Ariel

2011-06-25T13:47:00.001+01:00

Photo by Sir Tripod

Przewidywany powrót na bloga - 1 lipca. Tutaj możesz wyrazić swoją radość i tęsknotę.

Grandma's Adventures in Wonderland

2011-06-05T13:59:00.000+01:00

Mnie dalej nie ma, ale babcia jest. Zagości pewnie z jeszcze jeden raz w niedalekiej przyszłości. Babcia czasem twierdzi, że jestem dziwna, ewentualnie ekscentryczna, ale z całym szacunkiem, to nie ja szlajam się po lesie z dziwacznymi typami spod ciemnej gwiazdy. Wcale nie ja.

English: I am still on my break from blogging with my photos, but I am alright with posting more of my gran. She sometimes says I am a bit too weird or eccentric but with all due respect, is it me who's been hanging around with some suspicious individuals. Definitely not me.

BREAK BREAK BREAK BREAK BREAK

2011-06-01T15:39:00.000+01:00

Potrzebuję wakacji od bloga. Ostatnio blogowanie było bardziej obowiązkiem niż przyjemnością, a i jak widzę Czytelnik to odczuł i nie był zachwycony.
Postaram się nie zamknąć. Pewnie czasem coś się pojawi. Może po tygodniu poczuję zew krwi, może później.
Tymczasem zostawiam Was z tym, co wszyscy lubimy najbardziej. Z kucycznymi Pyśkami.

English: I need a longer break from blogging. In the meantime enjoy everyone's favourite thing - the Ponies. See you later!

Hetherington Building, Glasgow University

2011-05-31T17:44:00.001+01:00

hat, scarf - vintage; dress - H&M; boots - Deichmann; skirt - Primark;

Photos by Jonny Nicholson

Jedną z wielu rzeczy, które lubię w mojej uczelni, jest jej lewactwo. Od czasu do czasu można się poczuć jak w 1968 roku i obserwować mniejsze lub większe zamieszki. W zwalczaniu niektórych bierze na przykład udział osiemdziesięciu policjantów i helikopter. Chodziło konkretnie o zakończenie okupacji budynku, w którym robione były powyższe zdjęcia. Ze mnie niestety żaden kozak, podczas zamieszek okupowałam łóżko i protestowałam przeciwko gorączce. Poza tym moje osobiste poglądy polityczne są chyba tak centralne jak tylko się da (jeśli zapomnimy na chwilę o mych monarchistycznych sympatiach;) i można je streścić krótko 'żyj, pozwól żyć innym i nie bądź oszołomem'. Okupowany przez lewicujących studentów budynek ma jednak swój dyskretny urok.

English: One of the things I like about my University is that it is sometimes quite lefty. At least some of the students are. On these occasions, such as the police intervention during the occupation of the Hetherington Building, you might feel like it's 1968 again. 80 police officers, helicopter and so on. Photos above have been taken inside the famous building.
I myself am no activist, during the event I was protesting in my bed against fever. Also I am much more 'live, let live and don't be a moron' life philosophy and although I am somewhat interested in politics, the left-wing activism is not my piece of cake. I must admit though that this building has its charm.

sexy grandma

2011-05-29T18:23:00.002+01:00

Moją babcią chwaliłam się już wcześniej. Wczoraj w desperackiej próbie uniknięcia nauki zaczęłam przeglądać archiwum mojego maila i znalazłam zdjęcia przesłane przez Mamę w 2009. Gdybym była facetem i mogłabym się przenieść w czasie do końca lat pięćdziesiątych to wyrwałabym własną babcię. Patrząc na pierwsze, rozfikane zdjęcie plażowe stwierdzam też, że mam identyczną figurę.

Gratis babcia z wózkiem dla lalek i anonimowa dziewczynka z warkoczami. Miłego niedzielnego popołudnia.

English: I try very hard not to study so I looked at the oldest emails on my account. I've found some photos Mum scanned for me back in 2009. If I was a bloke and could go back in time to the late 50s I would so make out with my grandma. Also, from what I see in the photos, I've inherited her body shape.

You can also see grandma with her doll pram and one unknown girl with braids. Enjoy your Sunday evening.

Glasgow by night

2011-05-26T17:00:00.000+01:00

cardigan - Primark; jumpsuit, socks - River Island;

Photos by Grzegorz Biermański

W związku z długim i skomplikowanym procesem dziejowym pozostały mi trzy miesiące życia w Glasgow. Chociaż dzień i godzinę opuszczenia mego mieszkania, zwanego potocznie 'Mięsnym Statkiem', znam od dawna, godzina opuszczenia miasta nie była pewna. Na chwilę obecną wiadomo, że gdy 'Mięsny Statek' odpłynie jako elfy ze Śródziemia, takoż i ja odpłynę ze Szkocji. To znaczy najpewniej pojadę pociągiem (bo samolotów nienawidzę), ale liczę, że rozumiecie ogólny zamysł.
Mając przed sobą czasu niewiele, trzeba się nałykać tego powietrza. I nie ma, że boli, że siedzi się w pracy do 21.00, że ciemno, że pada, że włosy jak miotła, że torba waży z 5 kg, bo w niej łyżeczka, miseczka, picie, pełen zestaw do makijażu, lakier do włosów i inne czekolady (których staram się nie jeść). Jak trzeba to trzeba. Bo potem będzie płacz. Toteż łażę nocą po mieście.

English: 'The Meatship'(as my flat is known) is already rented out to some strangers and they will come in the minute I come out. I now have about three months left in Scotland. After that 'The Meatship' will sail away Westwards as did the elves of the Middle Earth, and I will sail away from the Land of Scots. Or rather most probably go by train, but you get the general idea. So despite the weather and rain and 7-hour shift at work and massive bag and other stuff I am hanging out in the centre at night since once I move out it won't happen again. I am a bit excited, but mostly freaked out. By the move, that is.

BLE.

2011-05-24T13:00:00.000+01:00

cardigan - thrifted; jumpsuit - H&M; shoes - schuh;

Kryzysik pogodowy. Kryzysik blogowy. NIECHCEMISIE i WISIMITO.

English: Severe weather and blog conditions. Can't be bothered.

Highlander

2011-05-22T18:00:00.004+01:00

navy cardigan - Topshop; red cardigan, belt - thrifted; shoes - schuh; dress - H&M; headband - Accessorize;

Jednym z moich dziwactw i bezeceństw jest niechęć do ubrań określanych przez społeczeństwo ogólnie jako 'praktyczne'. Jeśli coś jest 'praktyczne' to z góry można założyć, że mi się nie spodoba i nie będę tego chciała. 'Praktyczna' jest między innymi kurtka wiatrówka. Wolałabym zjechać na pupie z samego szczytu Conic Hill ( na który wdzięcznie się wtarabaniam na powyższych zdjęciach), kąpać się w Loch Lomond (nad którym położony jest Conic Hill)w styczniu albo uprawiać miłość cielesną z owcą. Nie jestem pewna, czy istnieje element ubioru bardziej przeze mnie znienawidzony niż właśnie wiatrówka. Poza tym rujnuje wszelkiego typu zdjęcia. Nie pomoże nawet najwspanialszy widok, jeśli ma się na zdjęciu wiatrówkę. Fu.
Osobiście jestem tradycjonalistką i uważam,że jeśli od stuleci wełna i krata były wystarczająco dobre dla szkockich górali, to kimże ja jestem, żeby wybrzydzać i pokazywać się na wzgórzach w jakichś goretexach i innych dziwactwach.
Zatem jestem sobie małą pastereczką. Zdjęcia z wypadu uratowane.

English: One of my weird features is my absolute hatred to anything that is practical. Especially when it's not pretty. One of these practical items is the so-called windstopper. The jacket that protects you against wind and rain that it. I would rather swim in Loch Lomond in January or shag a sheep that to wear a windstopper. Also, they ruin all your photos. Everyone looks bad in them and no landscape can save the image.
For the trip up the Conic Hill I therefore followed the highlanders' example. If tartan and wool are good enough for them, they're surely good enough for me.

JOHN MCDERMOTT:Loch Lomond

Pastelowe plemię czyli róże, kremy, nude i inne badziewia

2011-05-20T13:02:00.000+01:00

T-shirt, skirt - H&M; all the rest - Primark;

Photos by Innes Morrison

Nie jestem pastelową królewną, jestem potworem mroku, Wielkim Wojownikiem Chaosu. W tych kolorach czuję się jak rozmemłany budyń. Nie znoszę też większości T-shirtów. Szczególnie T-shirtów z nadrukami. Ten na powyższych zdjęciach hodował się dobre dwa lata, jeśli nie dłużej. Dam mu jeszcze jedną szansę, ale jeśli nie zaprzyjaźni się z kocykiem to raczej nie będziemy kontynuować znajomości.
Patrząc na te zdjęcia mam ochotę ubrać się we wszystkie nie pasujące do siebie wzorki, które mam w szafie. Mam ochotę wyrzucić na podłogę wszystkie kwiatki, kratki, groszki i inne zygzaki i pławić się w ich natłoku.
No nie jestem pastelową królewną i już.

English: I don't like pastels. I am not a pink princess, I am the servant of the Dark Lord. In light colours I feel like a toad run over by a car. Or a pink jelly. Or something equally unenergetic. I also hate the printed-on T-shirts, at least most of them. And T-shirts in general. Again, most of them. I think I am a very hateful person in general. Right now I feel like wearing all the mismatching prints I will be able to find in my wardrobe. Here we go.

pidżama porno

2011-05-17T17:00:00.002+01:00

biker jacket, wedges - New Look; pants - Internacionale; corset - H&M;

Photos by Grzegorz Biermański

Sądziłam, że pieluchomajty to jeden z najbardziej odstręczających mężczyzn elementów kobiecej garderoby. Okazuje się jednak, że u lekko zapijaczonego pana w parku wywołały seksualne skojarzenia, na zasadzie piżama=łóżko. Przynajmniej zjednały sobie jednego fana, lepsze to niż nic. Tym, którym nie będą się podobać (a sądzę, że będzie to większość ;) pozwolę sobie na sparafrazowanie zacnego Doktora Frank-N-Furtera - I didn't wear them for you! Jeśli znowu zrobi się ciepło i słonecznie będą jak znalazł na parkowe i plażowe wypady, idealnie będą pasować też do wszelkich wianków (o nich wkrótce więcej).
Tymczasem sprawdzają się jako spodnie do leżenia i leniuchowania na kanapie. Po tygodniu spędzonym na zwiedzaniu i moknięciu z odwiedzającym mnie Ciągiem (zdj3) należy się mały odpoczynek. Dobranoc.

English: I would assume this type of pants are absolute men-repellents but apparently not. At least not to the drunkard in the Kelvingrove Park who offered to shag me in my pajamas. Lucky me, eh? To all those who hate them I can only reply with the paraphrase of the excellent Dr Frank-N-Furter - I didn't wear them for you!
They will be ideal to wear to a beach or a park if there will be any more sunny days in Scotland this year. It's not like I believe there will, but, you know. As for now, they are very great to wear while resting on the sofa after the week of intensive sightseeing with my friend visiting from Poland. As for now, goodnight.

Star Me Kitten

2011-05-15T19:00:00.001+01:00

top - Primark; shorts - DIY; cardigan - handmade by my Mum; sandals - H&M;

Photos by Olivia Vitazkowa
You might find her HERE and HERE

Ten tydzień był wyjątkowo intensywny w prawdziwym świecie i wyjątkowo leniwy blogowo, głównie z powodu Wielkiej Awarii, ale nie tylko. Na jego zakończenie zatem zdjęcia również leniwe a na nich wielki,gruby,cętkowany kot biblioteczny. Tak wyglądam jak muszę czytać Norberta Eliasa, a mam ochotę na robienie wszystkiego, łącznie (szczególnie?) z turlaniem się w trawie, tylko nie tego co robić muszę.
W tym tygodniu prawie nie jadłam słodyczy, więc jest nadzieja, że kot nieco zmaleje. Może. Chyba. Lepiej żeby zmalał.

English: This week has been very busy in the real world and very lazy as far as blogging is concerned. So to finish it off nicely today's photos feature big fat lazy cat who run out of the library to play around in the grass or do anything but not to read Norbert Elias. I did not eat much sweets this week so there is a good chance this big fat cat might become a smaller,nicer cat. So I hope.

R.E.M. & WILLIAM BURROUGHS : Star Me Kitten

Indian Summer

2011-05-14T11:09:00.000+01:00

cape - ASOS; jumpsuit, sandals - H&M; jewellery - Topshop, Primark; thrifted;

Photos by Innes Morrison

To już oficjalne - tegoroczne lato upłynie mi pod znakiem rasizmu. Również kwiatków i innych koronek, ale przede wszystkim rasizmu. Trzeba było się nie oburzać, że białemu nie wolno z czystym sumieniem nosić indiańskich motywów, to może krnąbrne i złośliwe dziecko we mnie nie czułoby żądzy działania na przekór. Primark wspomaga mnie w tym jeszcze bardziej oferując wszelkiego rodzaju piórka w niezwykle konkurencyjnych cenach. Mogę się w tych piórkach tarzać niczym w pamiętnej scenie w salonie z oryginalnej 'Teksańskiej Masakry Piłą Mechaniczną'.

P.S. Ostrzegałam, że kocyk będzie pojawiał się tak często jak Kiziak zimą. Ha ha ha ha ha ha ha.
P.S.S. Post opublikowany na nowo z powodu awarii bloggera. Nowości może jutro. Chyba. Może.

Jak się nie ubierać,gdy jest się...

2011-05-08T17:00:00.001+01:00

sandals - Primark; shorts - DIY; bag - thrifted; top - graffic;

Photos by Sean Anderson (1,2,3,) and Harrison Reid(4)

...czym? Nie mam pojęcia jaki mam kształt sylwetki. Jeśli mam wybierać spośród trzech podstawowych typów, czyli jabłka, gruszki i klepsydry,stawiam na jabłko. Ale przy bardziej wysublimowanych klasyfikacjach zawierających jakieś lizaki,cegły,kolumny czy inne kieliszki gubię się. Pozostaję zatem w niewiedzy co powinnam nosić, a czego nie. Jeśli ktoś chce mnie poratować i uświadomić, jaki to kształt - długawe nogi i niezbyt zgrabny,przysadzisty kadłubek, będę bardzo wdzięczna. Może nie dozgonnie, ale intensywnie.

Na podstawie powyższych zdjęć wiem, czego nie nosić. Za dużych spodenek, luźnych bluzek bez zaznaczonej talii i majtek na wierzchu. Ostatni podpunkt polecałabym w sumie każdemu. I nie robić zdjęć po aikido. I ubierać się bardziej efektownie, gdy do swojej dyspozycji mam dwóch fotografów. Ech, mundzioł.

English: What am I body shape-wise? Apple? Or something else? I am pretty rubbish at determining my shape so I cannot make use of these billions of self-help books or articles in women magazines. I don't really know what not to wear until I see it. Definitely not what I have in the above photos. And I should not go out for photos after aikido practice. And I should not have my knickers on display.

mały wypadek

2011-05-06T11:44:00.000+01:00

Czyli o tym, żeby zawsze uważać, gdzie rzuca się papierosa, żeby potem nie musieć wyskakiwać przez okno. I żeby w razie pojawienia się ognia nie wpaść na genialny pomysł, żeby gasić go rękami.

Oczywiście nic mi nie jest. Koleżanka miała zaliczenie z efektów specjalnych, a pożar i skakanie przez okno były motywami z jej scenariusza.

English: This post is to warn everyone not to toss your fags just anywhere at home because you might have to save yourself from fire by jumping off the window. Also to tell you it's not too wise to try to stop the fire by patting it with bare hands.

Of course I am fine for this is not real. A certain girl called Jacqui needed a model for her special effects assessment and the story was just her scenario.